(২৮-২৯) পহূতজিৱ্হাব্ৰহ্মস্সৰলক্খণানি

২৩৬. ‘‘যম্পি, ভিক্খৱে, তথাগতো পুৰিমং জাতিং পুৰিমং ভৱং পুৰিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো ফৰুসং ৱাচং পহায ফৰুসায ৱাচায পটিৱিৰতো অহোসি. যা সা ৱাচা নেলা কণ্ণসুখা পেমনীযা হদযঙ্গমা পোৰী বহুজনকন্তা বহুজনমনাপা, তথাৰূপিং ৱাচং ভাসিতা অহোসি. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা উপচিতত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমানি দ্ৱে মহাপুৰিসলক্খণানি পটিলভতি. পহূতজিৱ্হো চ হোতি ব্ৰহ্মস্সৰো চ কৰৱীকভাণী.

‘‘সো তেহি লক্খণেহি সমন্নাগতো সচে অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, ৰাজা হোতি চক্কৱত্তী…পে… ৰাজা সমানো কিং লভতি? আদেয্যৱাচো হোতি, আদিযন্তিস্স ৱচনং ব্ৰাহ্মণগহপতিকা নেগমজানপদা গণকমহামত্তা অনীকট্ঠা দোৱাৰিকা অমচ্চা পাৰিসজ্জা ৰাজানো ভোগিযা কুমাৰা. ৰাজা সমানো ইদং লভতি… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? আদেয্যৱাচো হোতি, আদিযন্তিস্স ৱচনং ভিক্খূ ভিক্খুনিযো উপাসকা উপাসিকাযো দেৱা মনুস্সা অসুৰা নাগা গন্ধব্বা. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ.

২৩৭. তত্থেতং ৱুচ্চতি –

‘‘অক্কোসভণ্ডনৱিহেসকাৰিং,

উব্বাধিকং [উব্বাধকৰং (স্যা.)] বহুজনপ্পমদ্দনং;

অবাড়্হং গিৰং সো ন ভণি ফৰুসং,

মধুৰং ভণি সুসংহিতং [সুসহিতং (স্যা.)] সখিলং.

‘‘মনসো পিযা হদযগামিনিযো,

ৱাচা সো এৰযতি কণ্ণসুখা;

ৱাচাসুচিণ্ণফলমনুভৱি,

সগ্গেসু ৱেদযথ [ৱেদযতি (?) টীকা ওলোকেতব্বা] পুঞ্ঞফলং.

‘‘ৱেদিত্ৱা সো সুচৰিতস্স ফলং,

ব্ৰহ্মস্সৰত্তমিধমজ্ঝগমা;

জিৱ্হাস্স হোতি ৱিপুলা পুথুলা,

আদেয্যৱাক্যৱচনো ভৱতি.

‘‘গিহিনোপি ইজ্ঝতি যথা ভণতো,

অথ চে পব্বজতি সো মনুজো;

আদিযন্তিস্স ৱচনং জনতা,

বহুনো বহুং সুভণিতং ভণতো’’তি.