(২১-২২) অভিনীলনেত্তগোপখুমলক্খণানি

২২৮. ‘‘যম্পি, ভিক্খৱে, তথাগতো পুৰিমং জাতিং পুৰিমং ভৱং পুৰিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো ন চ ৱিসটং, ন চ ৱিসাচি [ন চ ৱিসাচিতং (সী. পী.), ন চ ৱিসাৱি (স্যা.)], ন চ পন ৱিচেয্য পেক্খিতা, উজুং তথা পসটমুজুমনো, পিযচক্খুনা বহুজনং উদিক্খিতা অহোসি. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমানি দ্ৱে মহাপুৰিসলক্খণানি পটিলভতি. অভিনীলনেত্তো চ হোতি গোপখুমো চ.

‘‘সো তেহি লক্খণেহি সমন্নাগতো, সচে অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, ৰাজা হোতি চক্কৱত্তী…পে… ৰাজা সমানো কিং লভতি? পিযদস্সনো হোতি বহুনো জনস্স, পিযো হোতি মনাপো ব্ৰাহ্মণগহপতিকানং নেগমজানপদানং গণকমহামত্তানং অনীকট্ঠানং দোৱাৰিকানং অমচ্চানং পাৰিসজ্জানং ৰাজূনং ভোগিযানং কুমাৰানং. ৰাজা সমানো ইদং লভতি…পে… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? পিযদস্সনো হোতি বহুনো জনস্স, পিযো হোতি মনাপো ভিক্খূনং ভিক্খুনীনং উপাসকানং উপাসিকানং দেৱানং মনুস্সানং অসুৰানং নাগানং গন্ধব্বানং. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ.

২২৯. তত্থেতং ৱুচ্চতি –

‘‘ন চ ৱিসটং ন চ ৱিসাচি [ৱিসাচিতং (সী. পী.), ৱিসাৱি (স্যা.)], ন চ পন ৱিচেয্যপেক্খিতা;

উজুং তথা পসটমুজুমনো, পিযচক্খুনা বহুজনং উদিক্খিতা.

‘‘সুগতীসু সো ফলৱিপাকং,

অনুভৱতি তত্থ মোদতি;

ইধ চ পন ভৱতি গোপখুমো,

অভিনীলনেত্তনযনো সুদস্সনো.

‘‘অভিযোগিনো চ নিপুণা,

বহূ পন নিমিত্তকোৱিদা;

সুখুমনযনকুসলা মনুজা,

পিযদস্সনোতি অভিনিদ্দিসন্তি নং.

‘‘পিযদস্সনো গিহীপি সন্তো চ,

ভৱতি বহুজনপিযাযিতো;

যদি চ ন ভৱতি গিহী সমণো হোতি,

পিযো বহূনং সোকনাসনো’’তি.