(২০) ৰসগ্গসগ্গিতালক্খণং

২২৬. ‘‘যম্পি, ভিক্খৱে, তথাগতো পুৰিমং জাতিং পুৰিমং ভৱং পুৰিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো সত্তানং অৱিহেঠকজাতিকো অহোসি পাণিনা ৱা লেড্ডুনা ৱা দণ্ডেন ৱা সত্থেন ৱা. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা উপচিতত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমং মহাপুৰিসলক্খণং পটিলভতি, ৰসগ্গসগ্গী হোতি, উদ্ধগ্গাস্স ৰসহৰণীযো গীৱায জাতা হোন্তি সমাভিৱাহিনিযো [সমৱাহৰসহৰণিযো (স্যা.)].

‘‘সো তেন লক্খণেন সমন্নাগতো সচে অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, ৰাজা হোতি চক্কৱত্তী…পে… ৰাজা সমানো কিং লভতি? অপ্পাবাধো হোতি অপ্পাতঙ্কো, সমৱেপাকিনিযা গহণিযা সমন্নাগতো নাতিসীতায নাচ্চুণ্হায. ৰাজা সমানো ইদং লভতি… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? অপ্পাবাধো হোতি অপ্পাতঙ্কো সমৱেপাকিনিযা গহণিযা সমন্নাগতো নাতিসীতায নাচ্চুণ্হায মজ্ঝিমায পধানক্খমায. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ.

২২৭. তত্থেতং ৱুচ্চতি –

‘‘ন পাণিদণ্ডেহি পনাথ লেড্ডুনা,

সত্থেন ৱা মৰণৱধেন [মাৰণৱধেন (ক.)] ৱা পন;

উব্বাধনায পৰিতজ্জনায ৱা,

ন হেঠযী জনতমহেঠকো অহু.

‘‘তেনেৱ সো সুগতিমুপেচ্চ মোদতি,

সুখপ্ফলং কৰিয সুখানি ৱিন্দতি;

সমোজসা [সম্পজ্জসা (সী. পী.), পামুঞ্জসা (স্যা.), সামঞ্চ সা (ক.)] ৰসহৰণী সুসণ্ঠিতা,

ইধাগতো লভতি ৰসগ্গসগ্গিতং.

‘‘তেনাহু নং অতিনিপুণা ৱিচক্খণা,

অযং নৰো সুখবহুলো ভৱিস্সতি;

গিহিস্স ৱা পব্বজিতস্স ৱা পুন [পন (স্যা.)],

তং লক্খণং ভৱতি তদত্থজোতক’’ন্তি.