(১৫-১৬) পৰিমণ্ডলঅনোনমজণ্ণুপৰিমসনলক্খণানি
২২২. ‘‘যম্পি, ভিক্খৱে, তথাগতো পুৰিমং জাতিং পুৰিমং ভৱং পুৰিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো মহাজনসঙ্গহং [মহাজনসঙ্গাহকং (ক.)] সমেক্খমানো [সমপেক্খমানো (ক.)] সমং জানাতি সামং জানাতি, পুৰিসং জানাতি পুৰিসৱিসেসং জানাতি – ‘অযমিদমৰহতি অযমিদমৰহতী’তি তত্থ তত্থ পুৰিসৱিসেসকৰো অহোসি. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমানি দ্ৱে মহাপুৰিসলক্খণানি পটিলভতি. নিগ্ৰোধ পৰিমণ্ডলো চ হোতি, ঠিতকোযেৱ চ অনোনমন্তো উভোহি পাণিতলেহি জণ্ণুকানি পৰিমসতি পৰিমজ্জতি.
‘‘সো তেহি লক্খণেহি সমন্নাগতো সচে অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, ৰাজা হোতি চক্কৱত্তী…পে… ৰাজা সমানো কিং লভতি? অড্ঢো হোতি মহদ্ধনো মহাভোগো পহূতজাতৰূপৰজতো পহূতৱিত্তূপকৰণো পহূতধনধঞ্ঞো পৰিপুণ্ণকোসকোট্ঠাগাৰো. ৰাজা সমানো ইদং লভতি…পে… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? অড্ঢো হোতি মহদ্ধনো মহাভোগো. তস্সিমানি ধনানি হোন্তি, সেয্যথিদং, সদ্ধাধনং সীলধনং হিৰিধনং ওত্তপ্পধনং সুতধনং চাগধনং পঞ্ঞাধনং. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ.
২২৩. তত্থেতং ৱুচ্চতি –
‘‘তুলিয পটিৱিচয চিন্তযিত্ৱা,
মহাজনসঙ্গহনং [মহাজনং সঙ্গাহকং (ক.)] সমেক্খমানো;
অযমিদমৰহতি তত্থ তত্থ,
পুৰিসৱিসেসকৰো পুৰে অহোসি.
‘‘মহিঞ্চ পন [সমা চ পন (স্যা.), স হি চ পন (সী. পী.)] ঠিতো অনোনমন্তো,
ফুসতি কৰেহি উভোহি জণ্ণুকানি;
মহিৰুহপৰিমণ্ডলো অহোসি,
সুচৰিতকম্মৱিপাকসেসকেন.
‘‘বহুৱিৱিধনিমিত্তলক্খণঞ্ঞূ,
অতিনিপুণা মনুজা ব্যাকৰিংসু;
বহুৱিৱিধা গিহীনং অৰহানি,
পটিলভতি দহৰো সুসু কুমাৰো.
‘‘ইধ চ মহীপতিস্স কামভোগী,
গিহিপতিৰূপকা বহূ ভৱন্তি;
যদি চ জহতি সব্বকামভোগং,
লভতি অনুত্তৰং উত্তমধনগ্গ’’ন্তি.