(১৪) কোসোহিতৱত্থগুয্হলক্খণং
২২০. যম্পি, ভিক্খৱে, তথাগতো পুৰিমং জাতিং পুৰিমং ভৱং পুৰিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো চিৰপ্পনট্ঠে সুচিৰপ্পৱাসিনো ঞাতিমিত্তে সুহজ্জে সখিনো সমানেতা অহোসি. মাতৰম্পি পুত্তেন সমানেতা অহোসি, পুত্তম্পি মাতৰা সমানেতা অহোসি, পিতৰম্পি পুত্তেন সমানেতা অহোসি, পুত্তম্পি পিতৰা সমানেতা অহোসি, ভাতৰম্পি ভাতৰা সমানেতা অহোসি, ভাতৰম্পি ভগিনিযা সমানেতা অহোসি, ভগিনিম্পি ভাতৰা সমানেতা অহোসি, ভগিনিম্পি ভগিনিযা সমানেতা অহোসি, সমঙ্গীকত্ৱা [সমগ্গিং কত্ৱা (সী. স্যা. পী.)] চ অব্ভনুমোদিতা অহোসি. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমং মহাপুৰিসলক্খণং পটিলভতি – কোসোহিতৱত্থগুয্হো হোতি.
‘‘সো তেন লক্খণেন সমন্নাগতো সচে অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, ৰাজা হোতি চক্কৱত্তী…পে… ৰাজা সমানো কিং লভতি? পহূতপুত্তো হোতি, পৰোসহস্সং খো পনস্স পুত্তা ভৱন্তি সূৰা ৱীৰঙ্গৰূপা পৰসেনপ্পমদ্দনা. ৰাজা সমানো ইদং লভতি… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? পহূতপুত্তো হোতি, অনেকসহস্সং খো পনস্স পুত্তা ভৱন্তি সূৰা ৱীৰঙ্গৰূপা পৰসেনপ্পমদ্দনা. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ.
২২১. তত্থেতং ৱুচ্চতি –
‘‘পুৰে পুৰত্থা পুৰিমাসু জাতিসু,
চিৰপ্পনট্ঠে সুচিৰপ্পৱাসিনো;
ঞাতী সুহজ্জে সখিনো সমানযি,
সমঙ্গিকত্ৱা অনুমোদিতা অহু.
‘‘সো তেন [স তেন (ক.)] কম্মেন দিৱং সমক্কমি,
সুখঞ্চ খিড্ডাৰতিযো চ অন্ৱভি;
ততো চৱিত্ৱা পুনৰাগতো ইধ,
কোসোহিতং ৱিন্দতি ৱত্থছাদিযং.
‘‘পহূতপুত্তো ভৱতী তথাৱিধো,
পৰোসহস্সঞ্চ [পৰোসহস্সস্স (সী. পী.)] ভৱন্তি অত্ৰজা;
সূৰা চ ৱীৰা চ [সূৰা চ ৱীৰঙ্গৰূপা (ক.)] অমিত্ততাপনা,
গিহিস্স পীতিংজননা পিযংৱদা.
‘‘বহূতৰা পব্বজিতস্স ইৰিযতো,
ভৱন্তি পুত্তা ৱচনানুসাৰিনো;
গিহিস্স ৱা পব্বজিতস্স ৱা পুন,
তং লক্খণং জাযতি তদত্থজোতক’’ন্তি.
পঠমভাণৱাৰো নিট্ঠিতো.