(১৩) সুৱণ্ণৱণ্ণলক্খণং

২১৮. ‘‘যম্পি, ভিক্খৱে, তথাগতো পুৰিমং জাতিং পুৰিমং ভৱং পুৰিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো অক্কোধনো অহোসি অনুপাযাসবহুলো, বহুম্পি ৱুত্তো সমানো নাভিসজ্জি ন কুপ্পি ন ব্যাপজ্জি ন পতিত্থীযি, ন কোপঞ্চ দোসঞ্চ অপ্পচ্চযঞ্চ পাত্ৱাকাসি. দাতা চ অহোসি সুখুমানং মুদুকানং অত্থৰণানং পাৱুৰণানং [পাপুৰণানং (সী. স্যা. পী.)] খোমসুখুমানং কপ্পাসিকসুখুমানং কোসেয্যসুখুমানং কম্বলসুখুমানং. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা উপচিতত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমং মহাপুৰিসলক্খণং পটিলভতি. সুৱণ্ণৱণ্ণো হোতি কঞ্চনসন্নিভত্তচো.

‘‘সো তেন লক্খণেন সমন্নাগতো সচে অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, ৰাজা হোতি চক্কৱত্তী…পে… ৰাজা সমানো কিং লভতি? লাভী হোতি সুখুমানং মুদুকানং অত্থৰণানং পাৱুৰণানং খোমসুখুমানং কপ্পাসিকসুখুমানং কোসেয্যসুখুমানং কম্বলসুখুমানং. ৰাজা সমানো ইদং লভতি… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? লাভী হোতি সুখুমানং মুদুকানং অত্থৰণানং পাৱুৰণানং খোমসুখুমানং কপ্পাসিকসুখুমানং কোসেয্যসুখুমানং কম্বলসুখুমানং. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ.

২১৯. তত্থেতং ৱুচ্চতি –

‘‘অক্কোধঞ্চ অধিট্ঠহি অদাসি [অদাসি চ (সী. পী.)],

দানঞ্চ ৱত্থানি সুখুমানি সুচ্ছৱীনি;

পুৰিমতৰভৱে ঠিতো অভিৱিস্সজি,

মহিমিৱ সুৰো অভিৱস্সং.

‘‘তং কত্ৱান ইতো চুতো দিব্বং,

উপপজ্জি [উপপজ্জ (সী. পী.)] সুকতফলৱিপাকমনুভুত্ৱা;

কনকতনুসন্নিভো ইধাভিভৱতি,

সুৰৱৰতৰোৰিৱ ইন্দো.

‘‘গেহঞ্চাৱসতি নৰো অপব্বজ্জ,

মিচ্ছং মহতিমহিং অনুসাসতি [পসাসতি (স্যা.)];

পসয্হ সহিধ সত্তৰতনং [পসয্হ অভিৱসন-ৱৰতৰং (সী. পী.)],

পটিলভতি ৱিমল [ৱিপুল (স্যা.), ৱিপুলং (সী. পী.)] সুখুমচ্ছৱিং সুচিঞ্চ.

‘‘লাভী অচ্ছাদনৱত্থমোক্খপাৱুৰণানং,

ভৱতি যদি অনাগাৰিযতং উপেতি;

সহিতো [সুহিত (স্যা.), স হি (সী. পী.)] পুৰিমকতফলং অনুভৱতি,

ন ভৱতি কতস্স পনাসো’’তি.