(১২) সুখুমচ্ছৱিলক্খণং

২১৬. ‘‘যম্পি, ভিক্খৱে, তথাগতো পুৰিমং জাতিং পুৰিমং ভৱং পুৰিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো সমণং ৱা ব্ৰাহ্মণং ৱা উপসঙ্কমিত্ৱা পৰিপুচ্ছিতা অহোসি – ‘‘কিং, ভন্তে, কুসলং, কিং অকুসলং, কিং সাৱজ্জং, কিং অনৱজ্জং, কিং সেৱিতব্বং, কিং ন সেৱিতব্বং, কিং মে কৰীযমানং দীঘৰত্তং অহিতায দুক্খায অস্স, কিং ৱা পন মে কৰীযমানং দীঘৰত্তং হিতায সুখায অস্সা’’তি. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমং মহাপুৰিসলক্খণং পটিলভতি. সুখুমচ্ছৱি হোতি, সুখুমত্তা ছৱিযা ৰজোজল্লং কাযে ন উপলিম্পতি.

‘‘সো তেন লক্খণেন সমন্নাগতো সচে অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, ৰাজা হোতি চক্কৱত্তী…পে… ৰাজা সমানো কিং লভতি? মহাপঞ্ঞো হোতি, নাস্স হোতি কোচি পঞ্ঞায সদিসো ৱা সেট্ঠো ৱা কামভোগীনং. ৰাজা সমানো ইদং লভতি… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? মহাপঞ্ঞো হোতি পুথুপঞ্ঞো হাসপঞ্ঞো [হাসুপঞ্ঞো (সী. পী.)] জৱনপঞ্ঞো তিক্খপঞ্ঞো নিব্বেধিকপঞ্ঞো, নাস্স হোতি কোচি পঞ্ঞায সদিসো ৱা সেট্ঠো ৱা সব্বসত্তানং. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ.

২১৭. তত্থেতং ৱুচ্চতি –

‘‘পুৰে পুৰত্থা পুৰিমাসু জাতিসু,

অঞ্ঞাতুকামো পৰিপুচ্ছিতা অহু;

সুস্সূসিতা পব্বজিতং উপাসিতা,

অত্থন্তৰো অত্থকথং নিসামযি.

‘‘পঞ্ঞাপটিলাভগতেন [পঞ্ঞাপটিলাভকতেন (সী. পী.) টীকা ওলোকেতব্বা] কম্মুনা,

মনুস্সভূতো সুখুমচ্ছৱী অহু;

ব্যাকংসু উপ্পাদনিমিত্তকোৱিদা,

সুখুমানি অত্থানি অৱেচ্চ দক্খিতি.

‘‘সচে ন পব্বজ্জমুপেতি তাদিসো,

ৱত্তেতি চক্কং পথৱিং পসাসতি;

অত্থানুসিট্ঠীসু পৰিগ্গহেসু চ,

ন তেন সেয্যো সদিসো চ ৱিজ্জতি.

‘‘সচে চ পব্বজ্জমুপেতি তাদিসো,

নেক্খম্মছন্দাভিৰতো ৱিচক্খণো;

পঞ্ঞাৱিসিট্ঠং লভতে অনুত্তৰং,

পপ্পোতি বোধিং ৱৰভূৰিমেধসো’’তি.