(১১) এণিজঙ্ঘলক্খণং
২১৪. ‘‘যম্পি, ভিক্খৱে, তথাগতো পুৰিমং জাতিং পুৰিমং ভৱং পুৰিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো সক্কচ্চং ৱাচেতা অহোসি সিপ্পং ৱা ৱিজ্জং ৱা চৰণং ৱা কম্মং ৱা – ‘কিং তিমে খিপ্পং ৱিজানেয্যুং, খিপ্পং পটিপজ্জেয্যুং, ন চিৰং কিলিস্সেয্যু’’ন্তি. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমং মহাপুৰিসলক্খণং পটিলভতি. এণিজঙ্ঘো হোতি.
‘‘সো তেন লক্খণেন সমন্নাগতো সচে অগাৰং অজ্ঝাৱসতি, ৰাজা হোতি চক্কৱত্তী…পে… ৰাজা সমানো কিং লভতি? যানি তানি ৰাজাৰহানি ৰাজঙ্গানি ৰাজূপভোগানি ৰাজানুচ্ছৱিকানি তানি খিপ্পং পটিলভতি. ৰাজা সমানো ইদং লভতি… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? যানি তানি সমণাৰহানি সমণঙ্গানি সমণূপভোগানি সমণানুচ্ছৱিকানি, তানি খিপ্পং পটিলভতি. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ.
২১৫. তত্থেতং ৱুচ্চতি –
‘‘সিপ্পেসু ৱিজ্জাচৰণেসু কম্মেসু [কম্মসু (সী. পী.)],
কথং ৱিজানেয্যুং [ৱিজানেয্য (সী. পী.), ৱিজানেয্যু (স্যা.)] লহুন্তি ইচ্ছতি;
যদূপঘাতায ন হোতি কস্সচি,
ৱাচেতি খিপ্পং ন চিৰং কিলিস্সতি.
‘‘তং কম্মং কত্ৱা কুসলং সুখুদ্ৰযং [সুখিন্দ্ৰিযং (ক.)],
জঙ্ঘা মনুঞ্ঞা লভতে সুসণ্ঠিতা;
ৱট্টা সুজাতা অনুপুব্বমুগ্গতা,
উদ্ধগ্গলোমা সুখুমত্তচোত্থতা.
‘‘এণেয্যজঙ্ঘোতি তমাহু পুগ্গলং,
সম্পত্তিযা খিপ্পমিধাহু [খিপ্পমিদাহু (?)] লক্খণং;
গেহানুলোমানি যদাভিকঙ্খতি,
অপব্বজং খিপ্পমিধাধিগচ্ছতি [খিপ্পমিদাধিগচ্ছতি (?)].
‘‘সচে চ পব্বজ্জমুপেতি তাদিসো,
নেক্খম্মছন্দাভিৰতো ৱিচক্খণো;
অনুচ্ছৱিকস্স যদানুলোমিকং,
তং ৱিন্দতি খিপ্পমনোমৱিক্কমো [নিক্কমো (সী. স্যা. পী.)]’’তি.