৭. ৱিহাৰকাৰসিক্খাপদৱণ্ণনা

৩৬৫. তেন সমযেনাতি ৱিহাৰকাৰসিক্খাপদং. তত্থ কোসম্বিযন্তি এৱংনামকে নগৰে. ঘোসিতাৰামেতি ঘোসিতস্স আৰামে. ঘোসিতনামকেন কিৰ সেট্ঠিনা সো কাৰিতো, তস্মা ‘‘ঘোসিতাৰামো’’তি ৱুচ্চতি. ছন্নস্সাতি বোধিসত্তকালে উপট্ঠাকছন্নস্স. ৱিহাৰৱত্থুং, ভন্তে, জানাহীতি ৱিহাৰস্স পতিট্ঠানট্ঠানং, ভন্তে, জানাহি. এত্থ চ ৱিহাৰোতি ন সকলৱিহাৰো, একো আৱাসো, তেনেৱাহ – ‘‘অয্যস্স ৱিহাৰং কাৰাপেস্সামী’’তি.

চেতিযৰুক্খন্তি এত্থ চিত্তীকতট্ঠেন চেতিযং, পূজাৰহানং দেৱট্ঠানানমেতং অধিৱচনং, ‘‘চেতিয’’ন্তি সম্মতং ৰুক্খং চেতিযৰুক্খং. গামেন পূজিতং গামস্স ৱা পূজিতন্তি গামপূজিতং. এসেৱ নযো সেসপদেসুপি. অপিচেত্থ জনপদোতি একস্স ৰঞ্ঞো ৰজ্জে একেকো কোট্ঠাসো. ৰট্ঠন্তি সকলৰজ্জং ৱেদিতব্বং, সকলৰজ্জম্পি হি কদাচি কদাচি তস্স ৰুক্খস্স পূজং কৰোতি, তেন ৱুত্তং ‘‘ৰট্ঠপূজিত’’ন্তি. একিন্দ্ৰিযন্তি কাযিন্দ্ৰিযং সন্ধায ৱদন্তি. জীৱসঞ্ঞিনোতি সত্তসঞ্ঞিনো.

৩৬৬. মহল্লকন্তি সস্সামিকভাৱেন সংযাচিককুটিতো মহন্তভাৱো এতস্স অত্থীতি মহল্লকো. যস্মা ৱা ৱত্থুং দেসাপেত্ৱা পমাণাতিক্কমেনপি কাতুং ৱট্টতি, তস্মা পমাণমহন্ততাযপি মহল্লকো, তং মহল্লকং. যস্মা পনস্স তং পমাণমহত্তং সস্সামিকত্তাৱ লব্ভতি, তস্মা তদত্থদস্সনত্থং ‘‘মহল্লকো নাম ৱিহাৰো সস্সামিকো ৱুচ্চতী’’তি পদভাজনং ৱুত্তং. সেসং সব্বং কুটিকাৰসিক্খাপদে ৱুত্তনযেনেৱ ৱেদিতব্বং সদ্ধিং সমুট্ঠানাদীহি. সস্সামিকভাৱমত্তমেৱ হি এত্থ কিৰিযতো সমুট্ঠানাভাৱো পমাণনিযমাভাৱো চ ৱিসেসো, পমাণনিযমাভাৱা চ চতুক্কপাৰিহানীতি.

ৱিহাৰকাৰসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.