৩. অঞ্ঞিন্দ্ৰিযসুত্তৱণ্ণনা

৪৯৩. ততিযে অনঞ্ঞাতঞ্ঞস্সামীতিন্দ্ৰিযন্তি ‘‘অনমতগ্গে সংসাৰে অজানিতপুব্বং ধম্মং জানিস্সামী’’তি পটিপন্নস্স সোতাপত্তিমগ্গক্খণে উপ্পন্নং ইন্দ্ৰিযং. অঞ্ঞিন্দ্ৰিযন্তি তেসংযেৱ ঞাতধম্মানং আজাননাকাৰেন সোতাপত্তিফলাদীসু ছসু ঠানেসু উপ্পন্নং ইন্দ্ৰিযং. অঞ্ঞাতাৱিন্দ্ৰিযন্তি অঞ্ঞাতাৱীসু অৰহত্তফলধম্মেসু উপ্পন্নং ইন্দ্ৰিযং. তত্থ তত্থ তেন তেনাকাৰেন উপ্পন্নস্স ঞাণস্সেৱেতং অধিৱচনং. ইদম্পি সুত্তং অত্থুপ্পত্তিকমেৱ. সঙ্ঘমজ্ঝস্মিঞ্হি ‘‘কতি নু খো লোকুত্তৰিন্দ্ৰিযানী’’তি কথা উদপাদি, অথ ভগৱা তানি দস্সেন্তো তীণিমানি, ভিক্খৱে, ইন্দ্ৰিযানীতিআদিমাহ.