৭-৮. হালিদ্দিকানিসুত্তাদিৱণ্ণনা
১৩০-১৩১. সত্তমে মনাপং ইত্থেতন্তি পজানাতীতি যং অনেন মনাপং ৰূপং দিট্ঠং, তং ইত্থেতন্তি এৱমেতং মনাপমেৱ তন্তি পজানাতি. চক্খুৱিঞ্ঞাণং সুখৱেদনিযঞ্চ ফস্সং পটিচ্চাতি চক্খুৱিঞ্ঞাণঞ্চেৱ, যো চ উপনিস্সযকোটিযা ৱা অনন্তৰকোটিযা ৱা সমনন্তৰকোটিযা ৱা সম্পযুত্তকোটিযা ৱা সুখৱেদনায পচ্চযো ফস্সো, তং সুখৱেদনিযং ফস্সঞ্চ পটিচ্চ উপ্পজ্জতি সুখৱেদনাতি. এস নযো সব্বত্থ. ইতি ইমেসু দ্ৱীসু সুত্তেসু কিৰিযামনোৱিঞ্ঞাণধাতু আৱজ্জনকিচ্চা, মনোধাতুযেৱ ৱা সমানা মনোধাতুনামেন ৱুত্তাতি ৱেদিতব্বা. অট্ঠমং উত্তানমেৱ.