৮. অগ্গিকসুত্তৱণ্ণনা
১৯৪. অট্ঠমে অগ্গিকভাৰদ্ৱাজোতি অযম্পি ভাৰদ্ৱাজোৱ, অগ্গি পৰিচৰণৱসেন পনস্স সঙ্গীতিকাৰেহি এতং নামং গহিতং. সন্নিহিতো হোতীতি সংযোজিতো হোতি. অট্ঠাসীতি কস্মা তত্থ অট্ঠাসি? ভগৱা কিৰ পচ্চূসসমযে লোকং ওলোকেন্তো ইমং ব্ৰাহ্মণং দিস্ৱা চিন্তেসি – ‘‘অযং ব্ৰাহ্মণো এৱৰূপং অগ্গপাযাসং গহেত্ৱা ‘মহাব্ৰহ্মানং ভোজেমী’তি অগ্গিম্হি ঝাপেন্তো অফলং কৰোতি অপাযমগ্গং ওক্কমতি, ইমং লদ্ধিং অৱিস্সজ্জন্তো অপাযপূৰকোৱ ভৱিস্সতি, গচ্ছামিস্স ধম্মদেসনায, মিচ্ছাদিট্ঠিং ভিন্দিত্ৱা পব্বাজেত্ৱা চত্তাৰো মগ্গে চেৱ চত্তাৰি চ ফলানি দেমী’’তি, তস্মা পুব্বণ্হসমযে ৰাজগহং পৱিসিত্ৱা তত্থ অট্ঠাসি.
তীহি ৱিজ্জাহীতি তীহি ৱেদেহি. জাতিমাতি যাৱ সত্তমা পিতামহযুগা পৰিসুদ্ধায জাতিযা সমন্নাগতো. সুতৱা বহূতি বহু নানপ্পকাৰে গন্থে সুতৱা. সোমং ভুঞ্জেয্যাতি সো তেৱিজ্জো ব্ৰাহ্মণো ইমং পাযাসং ভুঞ্জিতুং যুত্তো, তুম্হাকং পনেস পাযাসো অযুত্তোতি ৱদতি.
ৱেদীতি পুব্বেনিৱাসঞাণেন জানি পটিৱিজ্ঝি. সগ্গাপাযন্তি দিব্বেন চক্খুনা সগ্গম্পি অপাযম্পি পস্সতি. জাতিক্খযন্তি অৰহত্তং. অভিঞ্ঞাৱোসিতোতি জানিত্ৱা ৱোসিতৱোসানো. ব্ৰাহ্মণো ভৱন্তি অৱীচিতো যাৱ ভৱগ্গা ভোতা গোতমেন সদিসো জাতিসম্পন্নো খীণাসৱব্ৰাহ্মণো নত্থি, ভৱংযেৱ ব্ৰাহ্মণোতি.
এৱঞ্চ পন ৱত্ৱা সুৱণ্ণপাতিং পূৰেত্ৱা দসবলস্স পাযাসং উপনামেসি. সত্থা উপ্পত্তিং দীপেত্ৱা ভোজনং পটিক্খিপন্তো গাথাভিগীতং মেতিআদিমাহ. তত্থ গাথাভিগীতন্তি গাথাহি অভিগীতং. অভোজনেয্যন্তি অভুঞ্জিতব্বং. ইদং ৱুত্তং হোতি – ত্ৱং, ব্ৰাহ্মণ, ময্হং এত্তকং কালং ভিক্খাচাৰৱত্তেন ঠিতস্স কটচ্ছুমত্তম্পি দাতুং নাসক্খি, ইদানি পন মযা তুয্হং কিলঞ্জম্হি তিলে ৱিত্থাৰেন্তেন ৱিয সব্বে বুদ্ধগুণা পকাসিতা, ইতি গাযনেন গাযিত্ৱা লদ্ধং ৱিয ইদং ভোজনং হোতি, তস্মা ইদং গাথাভিগীতং মে অভোজনেয্যন্তি. সম্পস্সতং, ব্ৰাহ্মণ, নেস ধম্মোতি, ব্ৰাহ্মণ, অত্থঞ্চ ধম্মঞ্চ সম্পস্সন্তানং ‘‘এৱৰূপং ভোজনং ভুঞ্জিতব্ব’’ন্তি এস ধম্মো ন হোতি. সুধাভোজনম্পি গাথাভিগীতং পনুদন্তি বুদ্ধা, গাথাহি গাযিত্ৱা লদ্ধং বুদ্ধা নীহৰন্তিযেৱ. ধম্মে সতি, ব্ৰাহ্মণ, ৱুত্তিৰেসাতি, ব্ৰাহ্মণ, ধম্মে সতি ধম্মং অপেক্খিত্ৱা ধম্মে পতিট্ঠায জীৱিতং কপ্পেন্তানং এসা ৱুত্তি অযং আজীৱো – এৱৰূপং নীহৰিত্ৱা ধম্মলদ্ধমেৱ ভুঞ্জিতব্বন্তি.
অথ ব্ৰাহ্মণো চিন্তেসি – অহং পুব্বে সমণস্স গোতমস্স গুণে ৱা অগুণে ৱা ন জানামি. ইদানি পনস্সাহং গুণে ঞত্ৱা মম গেহে অসীতিকোটিমত্তং ধনং সাসনে ৱিপ্পকিৰিতুকামো জাতো, অযঞ্চ ‘‘মযা দিন্নপচ্চযা অকপ্পিযা’’তি ৱদতি. অপ্পটিগ্গয্হো অহং সমণেন গোতমেনাতি. অথ ভগৱা সব্বঞ্ঞুতঞ্ঞাণং পেসেত্ৱা তস্স চিত্তাচাৰং ৱীমংসন্তো, ‘‘অযং সব্বেপি অত্তনা দিন্নপচ্চযে ‘অকপ্পিযা’তি সল্লক্খেতি. যং হি ভোজনং আৰব্ভ কথা উপ্পন্না, এতদেৱ ন ৱট্টতি, সেসা নিদ্দোসা’’তি ব্ৰাহ্মণস্স চতুন্নং পচ্চযানং দানদ্ৱাৰং দস্সেন্তো অঞ্ঞেন চাতিআদিমাহ. তত্থ কুক্কুচ্চৱূপসন্তন্তি হত্থকুক্কুচ্চাদীনং ৱসেন ৱূপসন্তকুক্কুচ্চং. অন্নেন পানেনাতি দেসনামত্তমেতং. অযং পনত্থো – অঞ্ঞেহি তযা ‘‘পৰিচ্চজিস্সামী’’তি সল্লক্খিতেহি চীৱৰাদীহি পচ্চযেহি উপট্ঠহস্সু. খেত্তং হি তং পুঞ্ঞপেক্খস্স হোতীতি এতং তথাগতসাসনং নাম পুঞ্ঞপেক্খস্স পুঞ্ঞত্থিকস্স তুয্হং অপ্পেপি বীজে বহুসস্সফলদাযকং সুখেত্তং ৱিয পটিযত্তং হোতি. অট্ঠমং.