৬. সপ্পসুত্তৱণ্ণনা

১৪২. ছট্ঠে সোণ্ডিকাকিলঞ্জন্তি সুৰাকাৰকানং পিট্ঠপত্থৰণককিলঞ্জং. কোসলিকা কংসপাতীতি কোসলৰঞ্ঞো ৰথচক্কপ্পমাণা পৰিভোগপাতি. গড়গড়াযন্তেতি গজ্জন্তে. কম্মাৰগগ্গৰিযাতি কম্মাৰুদ্ধনপণাড়িযা. ধমমানাযাতি ভস্তৱাতেন পূৰিযমানায. ইতি ৱিদিত্ৱাতি – ‘‘সমণো গোতমো পধানমনুযুত্তো সুখেন নিসিন্নো, ঘট্টযিস্সামি ন’’ন্তি ৱুত্তপ্পকাৰং অত্তভাৱং মাপেত্ৱা নিযামভূমিযং ইতো চিতো চ সঞ্চৰন্তং ৱিজ্জুলতালোকেন দিস্ৱা, ‘‘কো নু খো এসো সত্তো’’তি? আৱজ্জেন্তো, ‘‘মাৰো অয’’ন্তি এৱং ৱিদিত্ৱা.

সুঞ্ঞগেহানীতি সুঞ্ঞাগাৰানি. সেয্যাতি সেয্যত্থায. ঠস্সামি চঙ্কমিস্সামি নিসীদিস্সামি নিপজ্জিস্সামীতি এতদত্থায যো সুঞ্ঞাগাৰানি সেৱতীতি অত্থো. সো মুনি অত্তসঞ্ঞতোতি সো বুদ্ধমুনি হত্থপাদকুক্কুচ্চাভাৱেন সংযতত্তভাৱো. ৱোস্সজ্জ চৰেয্য তত্থ সোতি সো তস্মিং অত্তভাৱে আলযং নিকন্তিং ৱোস্সজ্জিত্ৱা পহায চৰেয্য. পতিৰূপং হি তথাৱিধস্স তন্তি তাদিসস্স তংসণ্ঠিতস্স বুদ্ধমুনিনো তং অত্তভাৱে নিকন্তিং ৱোস্সজ্জিত্ৱা চৰণং নাম পতিৰূপং যুত্তং অনুচ্ছৱিকং.

চৰকাতি সীহব্যগ্ঘাদিকা সঞ্চৰণসত্তা. ভেৰৱাতি সৱিঞ্ঞাণকঅৱিঞ্ঞাণকভেৰৱা. তত্থ সৱিঞ্ঞাণকা সীহব্যগ্ঘাদযো, অৱিঞ্ঞাণকা ৰত্তিভাগে খাণুৱম্মিকাদযো. তেপি হি তস্মিং কালে যক্খা ৱিয উপট্ঠহন্তি, ৰজ্জুৱল্লিযাদীনি সব্বানি সপ্পা ৱিয উপট্ঠহন্তি. তত্থাতি তেসু ভেৰৱেসু সুঞ্ঞাগাৰগতো বুদ্ধমুনি লোমচলনমত্তকম্পি ন কৰোতি.

ইদানি অট্ঠানপৰিকপ্পং দস্সেন্তো নভং ফলেয্যাতিআদিমাহ. তত্থ ফলেয্যাতি কাকপদং ৱিয হীৰহীৰসো ফলেয্য. চলেয্যাতি পোক্খৰপত্তে ৱাতাহতো উদকবিন্দু ৱিয চলেয্য. সল্লম্পি চে উৰসি পকপ্পযেয্যুন্তি তিখিণসত্তিসল্লং চেপি উৰস্মিং চাৰেযেয্যুং. উপধীসূতি খন্ধূপধীসু. তাণং ন কৰোন্তীতি তিখিণে সল্লে উৰস্মিং চাৰিযমানে ভযেন গুম্বন্তৰকন্দৰাদীনি পৱিসন্তা তাণং কৰোন্তি নাম. বুদ্ধা পন সমুচ্ছিন্নসব্বভযা এৱৰূপং তাণং নাম ন কৰোন্তি. ছট্ঠং.