৭. সুপতিসুত্তৱণ্ণনা

১৪৩. সত্তমে পাদে পক্খালেত্ৱাতি উতুগাহাপনত্থং ধোৱিত্ৱা. বুদ্ধানং পন সৰীৰে ৰজোজল্লং ন উপলিম্পতি, উদকম্পি পোক্খৰপত্তে পক্খিত্তং ৱিয ৱিৱট্টিত্ৱা গচ্ছতি. অপিচ খো ধোতপাদকে গেহে পাদে ধোৱিত্ৱা পৱিসনং পব্বজিতানং ৱত্তং. তত্থ বুদ্ধানং ৱত্তভেদো নাম নত্থি, ৱত্তসীসে পন ঠত্ৱা ধোৱন্তি. সচে হি তথাগতো নেৱ ন্হাযেয্য, ন পাদে ধোৱেয্য, ‘‘নাযং মনুস্সো’’তি ৱদেয্যুং. তস্মা মনুস্সকিৰিযং অমুঞ্চন্তো ধোৱতি. সতো সম্পজানোতি সোপ্পপৰিগ্গাহকেন সতিসম্পজঞ্ঞেন সমন্নাগতো. উপসঙ্কমীতি সমণো গোতমো সব্বৰত্তিং অব্ভোকাসে চঙ্কমিত্ৱা গন্ধকুটিং পৱিসিত্ৱা নিদ্দাযতি, অতিৱিয সুখসযিতো ভৱিস্সতি, ঘট্টযিস্সামি নন্তি চিন্তেত্ৱা উপসঙ্কমি.

কিং সোপ্পসীতি কিং সুপসি, কিং সোপ্পং নামিদং তৱাতি ৱদতি. কিং নু সোপ্পসীতি কস্মা নু সুপসি? দুব্ভগো ৱিযাতি মতো ৱিয, ৱিসঞ্ঞী ৱিয চ. সুঞ্ঞমগাৰন্তি সুঞ্ঞং মে ঘৰং লদ্ধন্তি সোপ্পসীতি ৱদতি. সূৰিযে উগ্গতেতি সূৰিযম্হি উট্ঠিতে. ইদানি হি অঞ্ঞে ভিক্খূ সম্মজ্জন্তি, পানীযং উপট্ঠপেন্তি, ভিক্খাচাৰগমনসজ্জা ভৱন্তি, ত্ৱং কস্মা সোপ্পসিযেৱ.

জালিনীতি তযো ভৱে অজ্ঝোত্থৰিত্ৱা ঠিতেন ‘‘অজ্ঝত্তিকস্সুপাদায অট্ঠাৰসতণ্হাৱিচৰিতানী’’তিআদিনা (ৱিভ. ৮৪২) তেন তেন অত্তনো কোট্ঠাসভূতেন জালেন জালিনী. ৱিসত্তিকাতি ৰূপাদীসু তত্থ তত্থ ৱিসত্ততায ৱিসমূলতায ৱিসপৰিভোগতায চ ৱিসত্তিকা. কুহিঞ্চি নেতৱেতি কত্থচি নেতুং. সব্বূপধি পৰিক্খযাতি সব্বেসং খন্ধকিলেসাভিসঙ্খাৰকামগুণভেদানং উপধীনং পৰিক্খযা. কিং তৱেত্থ, মাৰাতি, মাৰ, তুয্হং কিং এত্থ? কস্মা ত্ৱং উণ্হযাগুযং নিলীযিতুং অসক্কোন্তী খুদ্দকমক্খিকা ৱিয অন্তন্তেনেৱ উজ্ঝাযন্তো আহিণ্ডসীতি. সত্তমং.