৮. মল্লিকাসুত্তৱণ্ণনা

১১৯. অট্ঠমে অত্থি নু খো তে মল্লিকেতি কস্মা পুচ্ছতি? অযং কিৰ মল্লিকা দুগ্গতমালাকাৰস্স ধীতা, একদিৱসং আপণতো পূৱং গহেত্ৱা ‘‘মালাৰামং গন্ত্ৱাৱ খাদিস্সামী’’তি গচ্ছন্তী পটিপথে ভিক্খুসঙ্ঘপৰিৱাৰং ভগৱন্তং ভিক্খাচাৰং পৱিসন্তং দিস্ৱা পসন্নচিত্তা তং ভগৱতো অদাসি. সত্থা নিসীদনাকাৰং দস্সেসি. আনন্দত্থেৰো চীৱৰং পঞ্ঞাপেত্ৱা অদাসি. ভগৱা তত্থ নিসীদিত্ৱা তং পূৱং পৰিভুঞ্জিত্ৱা মুখং ৱিক্খালেত্ৱা সিতং পাত্ৱাকাসি. থেৰো ‘‘ইমিস্সা, ভন্তে, কো ৱিপাকো ভৱিস্সতী’’তি পুচ্ছি. আনন্দ, অজ্জেসা তথাগতস্স পঠমভোজনং অদাসি, অজ্জেৱ কোসলৰঞ্ঞো অগ্গমহেসী ভৱিস্সতীতি. তংদিৱসমেৱ চ ৰাজা কাসিগামে ভাগিনেয্যেন যুদ্ধেন পৰাজিতো পলাযিত্ৱা নগৰং আগচ্ছন্তো মালাৰামং পৱিসিত্ৱা বলকাযস্স আগমনং আগমেসি. তস্স সা ৱত্তং অকাসি. সো তায ৱত্তে পসীদিত্ৱা তং অন্তেপূৰং অতিহাৰাপেত্ৱা তং অগ্গমহেসিট্ঠানে ঠপেসি.

অথেকদিৱসং চিন্তেসি – ‘‘মযা ইমিস্সা দুগ্গতকুলস্স ধীতুযা মহন্তং ইস্সৰিযং দিন্নং, যংনূনাহং ইমং পুচ্ছেয্যং ‘কো তে পিযো’তি? সা ‘ত্ৱং মে, মহাৰাজ, পিযো’তি ৱত্ৱা পুন মং পুচ্ছিস্সতি. অথস্সাহং ‘ময্হম্পি ত্ৱংযেৱ পিযা’তি ৱক্খামী’’তি. ইতি সো অঞ্ঞমঞ্ঞং ৱিস্সাসজননত্থং সম্মোদনীযং কথং কথেন্তো পুচ্ছতি. সা পন দেৱী পণ্ডিতা বুদ্ধুপট্ঠাযিকা ধম্মুপট্ঠাযিকা সঙ্ঘুপট্ঠাযিকা মহাপঞ্ঞা, তস্মা এৱং চিন্তেসি – ‘‘নাযং পঞ্হো ৰঞ্ঞো মুখং ওলোকেত্ৱা কথেতব্বো’’তি. সা সৰসেনেৱ কথেত্ৱা ৰাজানং পুচ্ছি. ৰাজা তায সৰসেন কথিতত্তা নিৱত্তিতুং অলভন্তো সযম্পি সৰসেনেৱ কথেত্ৱা ‘‘সকাৰণং ইদং, তথাগতস্স নং আৰোচেস্সামী’’তি গন্ত্ৱা ভগৱতো আৰোচেসি. নেৱজ্ঝগাতি নাধিগচ্ছতি. এৱং পিযো পুথু অত্তা পৰেসন্তি যথা একস্স অত্তা পিযো, এৱং পৰেসং পুথুসত্তানম্পি অত্তা পিযোতি অত্থো. অট্ঠমং.