৪. লোমসকঙ্গিযভদ্দেকৰত্তসুত্তৱণ্ণনা

২৮৬. এৱং মে সুতন্তি লোমসকঙ্গিযভদ্দেকৰত্তসুত্তং. তত্থ লোমসকঙ্গিযোতি অঙ্গথেৰো কিৰ নামেস, কাযস্স পন ঈসকলোমসাকাৰতায লোমসকঙ্গিযোতি পাকটো জাতো. চন্দনো দেৱপুত্তোতি কস্সপসম্মাসম্বুদ্ধকালে কিৰেস চন্দনো নাম উপাসকো অড্ঢো মহদ্ধনো তীণি ৰতনানি চতূহি পচ্চযেহি পূজেত্ৱা দেৱলোকে নিব্বত্তো, পুৰিমনামেন চন্দনো দেৱপুত্তোত্ৱেৱ সঙ্খং গতো. পণ্ডুকম্বলসিলাযন্তি ৰত্তকম্বলসিলাযং. তস্সা কিৰ ৰত্তকম্বলস্সেৱ জযসুমনপুপ্ফৰাসি ৱিয ৱণ্ণো, তস্মা ‘‘পণ্ডুকম্বলসিলা’’তি ৱুচ্চতি.

কদা পন তত্থ ভগৱা ৱিহাসীতি? বোধিপত্তিতো সত্তমে সংৱচ্ছৰে সাৱত্থিযং আসাড়্হীমাসপুণ্ণমায দ্ৱাদসযোজনায পৰিসায মজ্ঝে যমকপাটিহাৰিযং কত্ৱা ওৰুয্হ কণ্ডম্বমূলে পঞ্ঞত্তৱৰবুদ্ধাসনে নিসীদিত্ৱা ধম্মদেসনায মহাজনং মহাৱিদুগ্গতো উদ্ধৰিত্ৱা বুদ্ধা নাম যস্মা পাটিহাৰিযং কত্ৱা মনুস্সপথে ন ৱসন্তি, তস্মা পস্সমানস্সেৱ তস্স জনস্স পদৱীক্কমং কত্ৱা তাৱতিংসভৱনে পাৰিচ্ছত্তকমূলে পণ্ডুকম্বলসিলাযং ৱস্সং উপগতো, তস্মিং সমযে ৱিহাসি.

তত্ৰ ভগৱাতি তত্ৰ ৱিহৰন্তো ভগৱা যেভুয্যেন দসহি চক্কৱাড়সহস্সেহি সন্নিপতিতাহি দেৱতাহি পৰিৱুতো মাতৰং কাযসক্খিং কত্ৱা অভিধম্মপিটকং কথেন্তো গম্ভীৰং নিপুণং তিলক্খণাহতং ৰূপাৰূপপৰিচ্ছেদকথং পটিৱিজ্ঝিতুং অসক্কোন্তানং দেৱানং সংৱেগজননত্থং অন্তৰন্তৰা ভদ্দেকৰত্তস্স উদ্দেসঞ্চ ৱিভঙ্গঞ্চ অভাসি. তত্ৰাযং দেৱপুত্তো উগ্গণ্হন্তো ইমা গাথা সদ্ধিং ৱিভঙ্গেন উগ্গণ্হি, দেৱত্তস্স পন পমাদাধিট্ঠানত্তা দিব্বেহি আৰম্মণেহি নিপ্পীড়িযমানো অনুপুব্বেন সুত্তং সম্মুট্ঠো গাথামত্তমেৱ ধাৰেসি. তেনাহ ‘‘এৱং খো অহং ভিক্খু ধাৰেমি ভদ্দেকৰত্তিযো গাথা’’তি.

উগ্গণ্হাহি ত্ৱন্তিআদীসু তুণ্হীভূতো নিসীদিত্ৱা সুণন্তো উগ্গণ্হাতি নাম, ৱাচায সজ্ঝাযং কৰোন্তো পৰিযাপুণাতি নাম, অঞ্ঞেসং ৱাচেন্তো ধাৰেতি নাম. সেসমেত্থ উত্তানমেৱাতি.

পপঞ্চসূদনিযা মজ্ঝিমনিকাযট্ঠকথায

লোমসকঙ্গিযভদ্দেকৰত্তসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.