৮. নগৰৱিন্দেয্যসুত্তৱণ্ণনা

৪৩৫. এৱং মে সুতন্তি নগৰৱিন্দেয্যসুত্তং. তত্থ সমৱিসমং চৰন্তীতি কালেন সমং চৰন্তি, কালেন ৱিসমং. সমচৰিযম্পি হেতন্তি সমচৰিযম্পি হি এতং.

৪৩৭. কে আকাৰাতি কানি কাৰণানি? কে অন্ৱযাতি কা অনুবুদ্ধিযো? নত্থি খো পন তত্থাতি কস্মা আহ, ননু অৰঞ্ঞে হৰিততিণচম্পকৱনাদিৱসেন অতিমনুঞ্ঞা ৰূপাদযো পঞ্চ কামগুণা অত্থীতি? নো নত্থি. ন পনেতং ৱনসণ্ডেন কথিতং, ইত্থিৰূপাদীনি পন সন্ধাযেতং কথিতং. তানি হি পুৰিসস্স চিত্তং পৰিযাদায তিট্ঠন্তি. যথাহ – ‘‘নাহং, ভিক্খৱে, অঞ্ঞং একৰূপম্পি সমনুপস্সামি, যং এৱং পুৰিসস্স চিত্তং পৰিযাদায তিট্ঠতি, যথযিদং, ভিক্খৱে, ইত্থিৰূপং. ইত্থিৰূপং, ভিক্খৱে, পুৰিসস্স চিত্তং পৰিযাদায তিট্ঠতী’’তি (অ. নি. ১.১) ৱিত্থাৰেতব্বং. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৱাতি.

পপঞ্চসূদনিযা মজ্ঝিমনিকাযট্ঠকথায

নগৰৱিন্দেয্যসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.