১১. সুনিক্খিত্তৱিমানৱণ্ণনা
উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানন্তি সুনিক্খিত্তৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে. তেন সমযেন আযস্মা মহামোগ্গল্লানো হেট্ঠা ৱুত্তনযেনেৱ দেৱচাৰিকং চৰন্তো তাৱতিংসভৱনং উপগতো. তস্মিঞ্চ খণে অঞ্ঞতৰো দেৱপুত্তো অত্তনো ৱিমানদ্ৱাৰে ঠিতো আযস্মন্তং মহামোগ্গল্লানং দিস্ৱা সঞ্জাতগাৰৱবহুমানো উপসঙ্কমিত্ৱা পঞ্চপতিট্ঠিতেন ৱন্দিত্ৱা অঞ্জলিং পগ্গয্হ অট্ঠাসি.
সো কিৰ অতীতে কস্সপসম্মাসম্বুদ্ধে পৰিনিব্বুতে তস্স সৰীৰধাতুযো পক্খিপিত্ৱা যোজনিকে কনকথূপে চ কতে চতস্সো পৰিসা কালেন কালং উপসঙ্কমিত্ৱা গন্ধপুপ্ফধূপাদীহি চেতিযে পূজং কৰোন্তি, তত্থ অঞ্ঞতৰো উপাসকো অঞ্ঞেসু পুপ্ফপূজং কত্ৱা গতেসু তেহি পূজিতট্ঠানে দুন্নিক্খিত্তানি পুপ্ফানি দিস্ৱা তত্থেৱ তানি সম্মদেৱ ঠপেন্তো সন্নিৱেসৱসেন দস্সনীযং পাসাদিকং ৱিভত্তিৱিসেসযুত্তং পুপ্ফপূজং অকাসি. কত্ৱা চ পন এতং আৰম্মণং গণ্হন্তো সত্থু গুণে অনুস্সৰিত্ৱা পসন্নচিত্তো তং পুঞ্ঞং হদযে ঠপেসি.
সো অপৰভাগে কালং কত্ৱা তস্সেৱ কম্মস্স আনুভাৱেন তাৱতিংসভৱনে দ্ৱাদসযোজনিকে কনকৱিমানে নিব্বত্তি, মহানুভাৱো মহা চস্স পৰিৱাৰো অহোসি. তং সন্ধায ৱুত্তং ‘‘তস্মিঞ্চ খণে অঞ্ঞতৰো দেৱপুত্তো…পে… অট্ঠাসী’’তি. অথ নং আযস্মা মহামোগ্গল্লানো যথালদ্ধসম্পত্তিকিত্তনমুখেন কতসুচৰিতকম্মং ইমাহি গাথাহি পুচ্ছি –
১২৮২. ‘‘উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানং, সমন্ততো দ্ৱাদসযোজনানি;
কূটাগাৰা সত্তসতা উড়াৰা, ৱেড়ুৰিযথম্ভা ৰুচকত্থতা সুভা.
১২৮৩. ‘‘তত্থচ্ছসি পিৱসি খাদসি চ, দিব্বা চ ৱীণা পৱদন্তি ৱগ্গুং;
দিব্বা ৰসা কামগুণেত্থ পঞ্চ, নাৰিযো চ নচ্চন্তি সুৱণ্ণছন্না.
১২৮৪. ‘‘কেন তেতাদিসো ৱণ্ণো, কেন তে ইধ মিজ্ঝতি;
উপ্পজ্জন্তি চ তে ভোগা, যে কেচি মনসো পিযা.
১২৮৫. ‘‘পুচ্ছামি তং দেৱ মহানুভাৱ, মনুস্সভূতো কিমকাসি পুঞ্ঞং;
কেনাসি এৱং জলিতানুভাৱো, ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
সোপি তস্স অত্তনো কতকম্মং ইমাহি গাথাহি কথেসি. তং দস্সেন্তা সঙ্গীতিকাৰা আহংসু –
১২৮৬. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো, মোগ্গল্লানেন পুচ্ছিতো;
পঞ্হং পুট্ঠো ৱিযাকাসি, যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
১২৮৭. ‘‘দুন্নিক্খিত্তং মালং সুনিক্খিপিত্ৱা, পতিট্ঠপেত্ৱা সুগতস্স থূপে;
মহিদ্ধিকো চম্হি মহানুভাৱো, দিব্বেহি কামেহি সমঙ্গিভূতো.
১২৮৮. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো, তেন মে ইধ মিজ্ঝতি;
উপ্পজ্জন্তি চ মে ভোগা, যে কেচি মনসো পিযা.
১২৮৯. ‘‘অক্খামি তে ভিক্খু মহানুভাৱ, মনুস্সভূতো যমহং অকাসিং;
তেনম্হি এৱং জলিতানুভাৱো, ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
১২৮৭. তত্থ দুন্নিক্খিত্তং মালন্তি চেতিযে পূজাকৰণট্ঠানে নিৰন্তৰট্ঠপনাদিনা ৰচনাৱিসেসেন অট্ঠপেত্ৱা যথানিক্খিত্ততায ন সুট্ঠু নিক্খিত্তং, ৱাতেন ৱা পহৰিত্ৱা দুন্নিক্খিত্তং পুপ্ফং. সুনিক্খিপিত্ৱাতি সুট্ঠু নিক্খিপিত্ৱা ৰচনাৱিসেসেন দস্সনীযং পাসাদিকং কত্ৱা নিক্খিপিয. পতিট্ঠপেত্ৱাতি ৱিভত্তিৱিসেসাদিৱসেন পুপ্ফং পতিট্ঠাপেত্ৱা. তং ৱা পুপ্ফং নিক্খিপন্তো সত্থু চেতিযং উদ্দিস্স মম সন্তানে কুসলধম্মং পতিট্ঠাপেত্ৱাতি এৱং এত্থ অত্থো দট্ঠব্বো. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.
এৱং দেৱপুত্তেন অত্তনো সুচৰিতকম্মে পকাসিতে থেৰো তস্স ধম্মং দেসেত্ৱা আগন্ত্ৱা ভগৱতো তমত্থং নিৱেদেসি. ভগৱা তং অট্ঠুপ্পত্তিং কত্ৱা সম্পত্তমহাজনস্স ধম্মং দেসেসি. দেসনা মহাজনস্স সাত্থিকা অহোসীতি.
সুনিক্খিত্তৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
ইতি পৰমত্থদীপনিযা খুদ্দক-অট্ঠকথায ৱিমানৱত্থুস্মিং
একাদসৱত্থুপটিমণ্ডিতস্স সত্তমস্স
সুনিক্খিত্তৱগ্গস্স অত্থৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
নিট্ঠিতা চ পুৰিসৱিমানৱণ্ণনা.
নিগমনকথা
এত্তাৱতা চ –
দেৱতানং ৱিমানাদি-সম্পত্তিং তস্স কাৰণং;
পকাসযন্তী সত্তানং, সব্বলোকহিতাৱহা.
অপ্পকানম্পি কাৰানং, যা ৱিভাৱেতি দেসনা;
উড়াৰফলতং চিত্ত-খেত্তসম্পত্তিযোগতো.
যং কথাৱত্থুকুসলা, সুপৰিঞ্ঞাতৱত্থুকা;
ৱিমানৱত্থুইচ্চেৱ, সঙ্গাযিংসু মহেসযো.
তস্স অত্থং পকাসেতুং, পোৰাণট্ঠকথানযং;
সন্নিস্সায সমাৰদ্ধা, অত্থসংৱণ্ণনা মযা.
যা তত্থ পৰমত্থানং, তত্থ তত্থ যথাৰহং;
পকাসনা পৰমত্থ-দীপনী নাম নামতো.
সম্পত্তা পৰিনিট্ঠানং, অনাকুলৱিনিচ্ছযা;
সা সত্তৰসমত্তায, পাড়িযা ভাণৱাৰতো.
ইতি তং সঙ্খৰোন্তেন, যং তং অধিগতং মযা;
পুঞ্ঞং তস্সানুভাৱেন, লোকনাথস্স সাসনং.
ওগাহেত্ৱা ৱিসুদ্ধায, সীলাদিপটিপত্তিযা;
সব্বেপি দেহিনো হোন্তু, ৱিমুত্তিৰসভাগিনো.
চিৰং তিট্ঠতু লোকস্মিং, সম্মাসম্বুদ্ধসাসনং;
তস্মিং সগাৰৱা নিচ্চং, হোন্তু সব্বেপি পাণিনো.
সম্মা ৱস্সতু কালেন, দেৱোপি জগতীপতি;
সদ্ধম্মনিৰতো লোকং, ধম্মেনেৱ পসাসতূতি.
ইতি বদৰতিত্থৱিহাৰৱাসিনা আচৰিযধম্মপালেন
কতায
পৰমত্থদীপনিযা খুদ্দক-অট্ঠকথায
ৱিমানৱত্থুঅত্থৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
ৱিমানৱত্থু-অট্ঠকথা সমত্তা.