৯. দুতিযসূচিৱিমানৱণ্ণনা

উচ্চমিদং মণিথূণন্তি দুতিযসূচিৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি ৱেড়ুৱনে. তেন সমযেন ৰাজগহৱাসী একো তুন্নকাৰকো ৱিহাৰপেক্খকো হুত্ৱা ৱেড়ুৱনং গতো. তত্থ অঞ্ঞতৰং ভিক্খুং ৱেড়ুৱনে কতসূচিযা চীৱৰং সিব্বন্তং দিস্ৱা সূচিঘৰেন সদ্ধিং সূচিযো অদাসি. সেসং সব্বং ৱুত্তনযমেৱ.

৯৫২. ‘‘উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানং…পে…

ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি. – পুচ্ছি;

৯৫৬. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

৯৫৭. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, পুৰিমজাতিযা মনুস্সলোকে.

৯৫৮. ‘‘অদ্দসং ৱিৰজং ভিক্খুং, ৱিপ্পসন্নমনাৱিলং;

তস্স অদাসহং সূচিং, পসন্নো সেহি পাণিভি.

৯৫৯. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে… ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

তং সব্বং হেট্ঠা ৱুত্তনযমেৱ.

দুতিযসূচিৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.