৮. পঠমসূচিৱিমানৱণ্ণনা

উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানন্তি সূচিৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি ৱেড়ুৱনে. তেন সমযেন আযস্মতো সাৰিপুত্তস্স চীৱৰকম্মং কাতব্বং হোতি, অত্থো চ হোতি সূচিযা. সো ৰাজগহে পিণ্ডায চৰন্তো কম্মাৰস্স গেহদ্ৱাৰে অট্ঠাসি. তং দিস্ৱা কম্মাৰো আহ ‘‘কেন, ভন্তে, অত্থো’’তি? ‘‘চীৱৰকম্মং কাতব্বং অত্থি, সূচিযা অত্থো’’তি. কম্মাৰো পসন্নমানসো কতপৰিযোসিতা দ্ৱে সূচিযো দত্ৱা ‘‘পুনপি, ভন্তে, সূচিযা অত্থে সতি মম আচিক্খেয্যাথা’’তি ৱত্ৱা পঞ্চপতিট্ঠিতেন ৱন্দি. থেৰো তস্স অনুমোদনং কত্ৱা পক্কামি. সো অপৰভাগে কালং কত্ৱা তাৱতিংসেসু উপ্পজ্জি. অথ আযস্মা মহামোগ্গল্লানো দেৱচাৰিকং চৰন্তো তং দেৱপুত্তং ইমাহি গাথাহি পুচ্ছি –

৯৪৪. ‘‘উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানং…পে…

ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

৯৪৮. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

৯৪৯. ‘‘যং দদাতি ন তং হোতি, যঞ্চেৱ দজ্জা তঞ্চেৱ সেয্যো;

সূচি দিন্না সূচিমেৱ সেয্যো.

৯৫০. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে…

ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

৯৪৯. তত্থ যং দদাতীতি যাদিসং দেয্যধম্মং দদাতি. ন তং হোতীতি তস্স তাদিসমেৱ ফলং ন হোতি. অথ খো খেত্তসম্পত্তিযা চ চিত্তসম্পত্তিযা চ ততো ৱিপুলতৰং উড়াৰতৰমেৱ ফলং হোতি. তস্মা যঞ্চেৱ দজ্জা তঞ্চেৱ সেয্যোতি যংকিঞ্চিদেৱ ৱিজ্জমানং দজ্জা দদেয্য, তঞ্চেৱ তদেৱ সেয্যো, যস্স কস্সচি অনৱজ্জস্স দেয্যধম্মস্স দানমেৱ সেয্যো, কস্মা? মযা হি সূচি দিন্না সূচিমেৱ সেয্যো, সূচিদানমেৱ ময্হং সেয্যং জাতং, যতো অযমীদিসী সম্পত্তি লদ্ধাতি অধিপ্পাযো.

সূচিৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.