৭. দুতিযকৰণীযৱিমানৱণ্ণনা

সত্তমৱিমানং ছট্ঠৱিমানসদিসং. কেৱলং তত্থ উপাসকেন ভগৱতো আহাৰো দিন্নো, ইধ অঞ্ঞতৰস্স থেৰস্স. এসং ৱুত্তনযমেৱ. তেন ৱুত্তং –

৯৩৫. ‘‘উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানং, সমন্ততো দ্ৱাদস যোজনানি;

কূটাগাৰা সত্তসতা উড়াৰা, ৱেড়ুৰিযথম্ভা ৰুচকত্থতা সুভা.

৯৩৬. ‘‘তত্থচ্ছসি পিৱসি খাদসি চ, দিব্বা চ ৱীণা পৱদন্তি ৱগ্গুং;

দিব্বা ৰসা কামগুণেত্থ পঞ্চ, নাৰিযো চ নচ্চন্তি সুৱণ্ণছন্না.

৯৩৭. ‘‘কেন তেতাদিসো ৱণ্ণো…পে… ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতীতি.

৯৩৮. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

৯৪০. ‘‘কৰণীযানি পুঞ্ঞানি, পণ্ডিতেন ৱিজানতা;

সম্মগ্গতেসু ভিক্খূসু, যত্থ দিন্নং মহপ্ফলং.

৯৪১. ‘‘অত্থায ৱত মে ভিক্খু, অৰঞ্ঞা গামমাগতো;

তত্থ চিত্তং পসাদেত্ৱা, তাৱতিংসূপগো অহং.

৯৪২. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে… ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

দুতিযকৰণীযৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.