৬. পঠমকৰণীযৱিমানৱণ্ণনা
উচ্চমিদং মণিথূণন্তি কৰণীযৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে. তেন সমযেন সাৱত্থিৱাসী একো উপাসকো ন্হানোপকৰণানি গহেত্ৱা অচিৰৱতিং গন্ত্ৱা ন্হত্ৱা আগচ্ছন্তো ভগৱন্তং সাৱত্থিং পিণ্ডায পৱিসন্তং দিস্ৱা উপসঙ্কমিত্ৱা ৱন্দিত্ৱা এৱমাহ ‘‘ভন্তে কেন নিমন্তিতা’’তি. ভগৱা তুণ্হী অহোসি. সো কেনচি অনিমন্তিতভাৱং ঞত্ৱা আহ ‘‘অধিৱাসেতু মে, ভন্তে, ভগৱা ভত্তং অনুকম্পং উপাদাযা’’তি. অধিৱাসেসি ভগৱা তুণ্হীভাৱেন. সো ভগৱন্তং অত্তনো গেহং নেত্ৱা বুদ্ধাৰহং আসনং পঞ্ঞাপেত্ৱা তত্থ ভগৱন্তং নিসীদাপেত্ৱা পণীতেন অন্নপানেন সন্তপ্পেসি. ভগৱা কতভত্তকিচ্চো তস্স অনুমোদনং কত্ৱা পক্কামি. সেসং অনন্তৰৱিমানসদিসং. তেন ৱুত্তং –
৯২৬. ‘‘উচ্চমিদং মণিথূণং ৱিমানং…পে… নাৰিযো চ নচ্চন্তি সুৱণ্ণছন্না.
৯২৮. ‘‘কেন তেতাদিসো ৱণ্ণো…পে… ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
৯৩০. ‘‘সো দেৱপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.
৯৩১. ‘‘কৰণীযানি পুঞ্ঞানি, পণ্ডিতেন ৱিজানতা;
সম্মগ্গতেসু বুদ্ধেসু, যত্থ দিন্নং মহপ্ফলং.
৯৩১. ‘‘অত্থায ৱত মে বুদ্ধো, অৰঞ্ঞা গামমাগতো;
কত্থ চিত্তং পসাদেত্ৱা, তাৱতিংসূপগো অহং.
৯৩৩. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো…পে… ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
৯৩১. তত্থ পণ্ডিতেনাতি সপ্পঞ্ঞেন. ৱিজানতাতি অত্তনো হিতাহিতং জানন্তেন. সম্মগ্গতেসূতি সম্মাপটিপন্নেসু, বুদ্ধেসূতি সম্মাসম্বুদ্ধেসু.
৯৩২. অত্থাযাতি হিতায, ৱুড্ঢিযা ৱা. অৰঞ্ঞাতি ৱিহাৰতো, জেতৱনং সন্ধায ৱদতি. তাৱতিংসূপগোতি তাৱতিংসদেৱকাযং, তাৱতিংসভৱনং ৱা উপ্পজ্জনৱসেন উপগতো. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.
কৰণীযৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.