৯. পীতৱিমানৱণ্ণনা

পীতৱত্থে পীতধজেতি পীতৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱতি পৰিনিব্বুতে ৰঞ্ঞা অজাতসত্তুনা অত্তনা পটিলদ্ধা ভগৱতো সৰীৰধাতুযো গহেত্ৱা থূপে চ মহে চ কতে ৰাজগহৱাসিনী অঞ্ঞতৰা উপাসিকা পাতোৱ কতসৰীৰপটিজগ্গনা ‘‘সত্থু থূপং পূজেস্সামী’’তি যথালদ্ধানি চত্তাৰি কোসাতকীপুপ্ফানি গহেত্ৱা সদ্ধাৱেগেন সমুস্সাহিতমানসা মগ্গপৰিস্সযং অনুপধাৰেত্ৱাৱ থূপাভিমুখী গচ্ছতি. অথ নং তৰুণৱচ্ছা গাৱী অভিধাৱন্তী ৱেগেন আপতিত্ৱা সিঙ্গেন পহৰিত্ৱা জীৱিতক্খযং পাপেসি. সা তাৱদেৱ তাৱতিংসভৱনে নিব্বত্তন্তী সক্কস্স দেৱৰঞ্ঞো উয্যানকীড়ায গচ্ছন্তস্স পৰিৱাৰভূতানং অড্ঢতিযানং নাটককোটীনং মজ্ঝে অত্তনো সৰীৰপভায তা সব্বা অভিভৱন্তী সহ ৰথেন পাতুৰহোসি. তং দিস্ৱা সক্কো দেৱৰাজা ৱিম্হিতচিত্তো অচ্ছৰিযব্ভুতজাতো ‘‘কীদিসেন নু খো ওড়াৰিকেন কম্মুনা অযং এদিসিং সুমহতিং দেৱিদ্ধিমুপাগতা’’তি তং ইমাহি গাথাহি পুচ্ছি –

৭৯৫. ‘‘পীতৱত্থে পীতধজে, পীতালঙ্কাৰভূসিতে;

পীতচন্দনলিত্তঙ্গে, পীতউপ্পলমালিনী.

৭৯৬. ‘‘পীতপাসাদসযনে, পীতাসনে পীতভাজনে;

পীতছত্তে পীতৰথে, পীতস্সে পীতবীজনে.

৭৯৭. ‘‘কিং কম্মমকৰী ভদ্দে, পুব্বে মানুসকে ভৱে;

দেৱতে পুচ্ছিতাচিক্খ, কিস্স কম্মস্সিদং ফল’’ন্তি.

সাপিস্স ইমাহি গাথাহি ব্যাকাসি –

৭৯৮. ‘‘কোসাতকী নাম লতত্থি ভন্তে, তিত্তিকা অনভিচ্ছিতা;

তস্সা চত্তাৰি পুপ্ফানি, থূপং অভিহৰিং অহং.

৭৯৯. ‘‘সত্থু সৰীৰমুদ্দিস্স, ৱিপ্পসন্নেন চেতসা;

নাস্স মগ্গং অৱেক্খিস্সং, ন তগ্গমনসা সতী.

৮০০. ‘‘ততো মং অৱধী গাৱী, থূপং অপত্তমানসং;

তঞ্চাহং অভিসঞ্চেয্যং, ভিয্যো নূন ইতো সিযা.

৮০১. ‘‘তেন কম্মেন দেৱিন্দ, মঘৱা দেৱকুঞ্জৰ;

পহায মানুসং দেহং, তৱ সহব্যমাগতা’’তি.

৭৯৫-৬. তত্থ পীতচন্দনলিত্তঙ্গেতি সুৱণ্ণৱণ্ণেন চন্দনেন অনুলিত্তসৰীৰে. পীতপাসাদসযনেতি সব্বসোৱণ্ণমযেন পাসাদেন সুৱণ্ণপৰিক্খিত্তেহি সযনেহি চ সমন্নাগতে. এৱং সব্বত্থ হেট্ঠা উপৰি চ পীতসদ্দেন সুৱণ্ণমেৱ গহিতন্তি দট্ঠব্বং.

৭৯৮. লতত্থীতি লতা অত্থি. ভন্তেতি সক্কং দেৱৰাজানং গাৰৱেন আলপতি. অনভিচ্ছিতাতি ন অভিকঙ্খিতা.

৭৯৯. সৰীৰন্তি সৰীৰভূতং ধাতুং. অৱযৱে চাযং সমুদাযৱোহাৰো যথা ‘‘পটো ডড্ঢো, সমুদ্দো দিট্ঠো’’তি চ. অস্সাতি গোৰূপস্স. মগ্গন্তি আগমনমগ্গং. ন অৱেক্খিস্সন্তি ন ওলোকযিং. কস্মা? ন তগ্গমনসা সতীতি, তস্সং গাৱিযং গতমনা ঠপিতমনা ন হোন্তী, অঞ্ঞদত্থু ভগৱতো থূপগতমনা এৱ সমানাতি অত্থো. ‘‘তদঙ্গমনসা সতী’’তি চ পাঠো, তদঙ্গে তস্স ভগৱতো ধাতুযা অঙ্গে মনো এতিস্সাতি তদঙ্গমনসা. এৱংভূতা অহং তদা তস্সা মগ্গং নাৱেক্খিস্সন্তি দস্সেতি.

৮০০. থূপং অপত্তমানসন্তি থূপং চেতিযং অসম্পত্তঅজ্ঝাসযং, মনসি ভৱোতি হি মানসো, অজ্ঝাসযো মনোৰথো. ‘‘থূপং উপগন্ত্ৱা পুপ্ফেহি পূজেস্সামী’’তি উপ্পন্নমনোৰথস্স অসম্পুণ্ণতায এৱং ৱুত্তং. থূপং চেতিযং পন পুপ্ফেহি পূজনচিত্তং সিদ্ধমেৱ, যেন সা দেৱলোকে উপ্পন্ন. তঞ্চাহং অভিসঞ্চেয্যন্তি তঞ্চে অহং অভিসঞ্চিনেয্যং, পুপ্ফপূজনেন হি পুঞ্ঞং অহং থূপং অভিগন্ত্ৱা যথাধিপ্পাযং পূজনেন সম্মদেৱ চিনেয্যং উপচিনেয্যন্তি অত্থো. ভিয্যো নূন ইতো সিযাতি ইতো যথালদ্ধসম্পত্তিতোপি ভিয্যো উপৰি উত্তৰিতৰা সম্পত্তি সিযাতি মঞ্ঞেতি অত্থো.

৮০১. মঘৱা দেৱকুঞ্জৰাতি আলপনং. তত্থ দেৱকুঞ্জৰাতি সব্ববলপৰক্কমাদিৱিসেসেহি দেৱেসু কুঞ্জৰসদিসো. সহব্যন্তি সহভাৱং.

৮০২. ‘‘ইদং সুত্ৱা তিদসাধিপতি, মঘৱা দেৱকুঞ্জৰো;

তাৱতিংসে পসাদেন্তো, মাতলিং এতদব্ৰৱী’’তি. –

ইদং ধম্মসঙ্গাহকৱচনং. ততো সক্কো মাতলিপমুখস্স দেৱগণস্স ইমাহি গাথাহি ধম্মং দেসেসি –

৮০৩. ‘‘পস্স মাতলি অচ্ছেৰং, চিত্তং কম্মফলং ইদং;

অপ্পকম্পি কতং দেয্যং, পুঞ্ঞং হোতি মহপ্ফলং.

৮০৪. ‘‘নত্থি চিত্তে পসন্নম্হি, অপ্পকা নাম দক্খিণা;

তথাগতে ৱা সম্বুদ্ধে, অথ ৱা তস্স সাৱকে.

৮০৫. ‘‘এহি মাতলি অম্হেপি, ভিয্যো ভিয্যো মহেমসে;

তথাগতস্স ধাতুযো, সুখো পুঞ্ঞানমুচ্চযো.

৮০৬. ‘‘তিট্ঠন্তে নিব্বুতে চাপি, সমে চিত্তে সমং ফলং;

চেতোপণিধিহেতুহি, সত্তা গচ্ছন্তি সুগ্গতিং.

৮০৭. ‘‘বহূনং ৱত অত্থায, উপ্পজ্জন্তি তথাগতা;

যত্থ কাৰং কৰিত্ৱান, সগ্গং গচ্ছন্তি দাযকা’’তি.

৮০২. তত্থ পসাদেন্তোতি পসন্নে কৰোন্তো, ৰতনত্তযে সদ্ধং উপ্পাদেন্তোতি অত্থো.

৮০৩. চিত্তন্তি ৱিচিত্তং অচিন্তেয্যং. কম্মফলন্তি দেয্যধম্মস্স অনুড়াৰত্তেপি খেত্তসম্পত্তিযা চ চিত্তসম্পত্তিযা চ উড়াৰস্স পুঞ্ঞকম্মস্স ফলং পস্সাতি যোজনা. অপ্পকম্পি কতং দেয্যং, পুঞ্ঞং হোতি মহপ্ফলন্তি এত্থ কতন্তি কাৰৱসেন সক্কাৰৱসেন আযতনে ৱিনিযুত্তং. দেয্যন্তি দাতব্বৱত্থুং. পুঞ্ঞন্তি তথাপৱত্তং পুঞ্ঞকম্মং.

৮০৪. ইদানি যত্থ অপ্পকম্পি কতং পুঞ্ঞং মহপ্ফলং হোতি, তং পাকটং কত্ৱা দস্সেন্তো ‘‘নত্থি চিত্তে পসন্নম্হী’’তি গাথমাহ. তং সুৱিঞ্ঞেয্যমেৱ.

৮০৫-৬. অম্হেপীতি মযম্পি. মহেমসেতি মহামসে পূজামসে. চেতোপণিধিহেতু হীতি অত্তনো চিত্তস্স সম্মদেৱ ঠপননিমিত্তং, অত্তসম্মাপণিধানেনাতি অত্থো. তেনাহ ভগৱা –

‘‘ন তং মাতাপিতা কযিৰা, অঞ্ঞে ৱাপি চ ঞাতকা;

সম্মা পণিহিতং চিত্তং, সেয্যসো নং ততো কৰে’’তি. (ধ. প. ৪৩);

এৱঞ্চ পন ৱত্ৱা সক্কো দেৱানমিন্দো উয্যানকীড়ায উস্সাহং পটিপ্পস্সম্ভেত্ৱা ততোৱ পটিনিৱত্তিত্ৱা অত্তনা অভিণ্হং পূজনেয্যট্ঠানভূতে চূড়ামণিচেতিযে সত্তাহং পূজং অকাসি. অথ অপৰেন সমযেন দেৱচাৰিকং গতস্স আযস্মতো নাৰদত্থেৰস্স তং পৱত্তিং গাথাহেৱ কথেসি, থেৰো ধম্মসঙ্গাহকানং আৰোচেসি, তে তথা নং সঙ্গহং আৰোপেসুন্তি.

পীতৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.