১১. দুতিযভিক্খাদাযিকাৱিমানৱণ্ণনা

অভিক্কন্তেন ৱণ্ণেনাতি দুতিযভিক্খাদাযিকাৱিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি. তত্থ অঞ্ঞতৰা ইত্থী সদ্ধা পসন্না অঞ্ঞতৰং খীণাসৱত্থেৰং পিণ্ডায চৰন্তং দিস্ৱা অত্তনো গেহং পৱেসেত্ৱা ভোজনং অদাসি. সা অপৰেন সমযেন কালং কত্ৱা তাৱতিংসভৱনে নিব্বত্তি. সেসং অনন্তৰৱিমানসদিসমেৱ.

২৭৮. ‘‘অভিক্কন্তেন ৱণ্ণেন…পে… সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

২৮১. ‘‘সা দেৱতা অত্তমনা…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

২৮২. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতা…পে…

ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

দুতিযভিক্খাদাযিকাৱিমানৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

ইতি পৰমত্থদীপনিযা খুদ্দক-অট্ঠকথায ৱিমানৱত্থুস্মিং

একাদসৱত্থুপটিমণ্ডিতস্স দুতিযস্স চিত্তলতাৱগ্গস্স

অত্থৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.