৫. ৱড্ঢত্থেৰগাথাৱণ্ণনা

সাধূ হীতিআদিকা আযস্মতো ৱড্ঢত্থেৰস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰো তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযানি পুঞ্ঞানি উপচিনন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে ভাৰুকচ্ছনগৰে গহপতিকুলে নিব্বত্তিত্ৱা ৱড্ঢোতি লদ্ধনামো অনুপুব্বেন ৱড্ঢতি. অথস্স মাতা সংসাৰে সঞ্জাতসংৱেগা পুত্তং ঞাতীনং নিয্যাদেত্ৱা ভিক্খুনীনং সন্তিকে পব্বজিত্ৱা ৱিপস্সনায কম্মং কৰোন্তী অৰহত্তং পাপুণিত্ৱা অপৰেন সমযেন পুত্তম্পি ৱিঞ্ঞুতং পত্তং ৱেড়ুদন্তত্থেৰস্স সন্তিকে পব্বাজেসি. সো পব্বজিতো বুদ্ধৱচনং উগ্গহেত্ৱা বহুস্সুতো ধম্মকথিকো হুত্ৱা গন্থধুৰং ৱহন্তো একদিৱসং ‘‘এককো সন্তৰুত্তৰোৱ মাতৰং পস্সিস্সামী’’তি ভিক্খুনুপস্সযং অগমাসি. তং দিস্ৱা মাতা ‘‘কস্মা ত্ৱং এককো সন্তৰুত্তৰোৱ ইধাগতো’’তি চোদেসি. সো মাতৰা চোদিযমানো ‘‘অযুত্তং মযা কত’’ন্তি উপ্পন্নসংৱেগো ৱিহাৰং গন্ত্ৱা দিৱাট্ঠানে নিসিন্নো ৱিপস্সিত্ৱা অৰহত্তং পত্ৱা মাতু ওৱাদসম্পত্তিপকাসনমুখেন অঞ্ঞং ব্যাকৰোন্তো –

৩৩৫. ‘‘সাধূ হি কিৰ মে মাতা, পতোদং উপদংসযি;

যস্সাহং ৱচনং সুত্ৱা, অনুসিট্ঠো জনেত্তিযা;

আৰদ্ধৱীৰিযো পহিতত্তো, পত্তো সম্বোধিমুত্তমং.

৩৩৬. ‘‘অৰহা দক্খিণেয্যোম্হি, তেৱিজ্জো অমতদ্দসো;

জেত্ৱা নমুচিনো সেনং, ৱিহৰামি অনাসৱো.

৩৩৭. ‘‘অজ্ঝত্তঞ্চ বহিদ্ধা চ, যে মে ৱিজ্জিংসু আসৱা;

সব্বে অসেসা উচ্ছিন্না, ন চ উপ্পজ্জৰে পুন.

৩৩৮. ‘‘ৱিসাৰদা খো ভগিনী, এৱমত্থং অভাসযি;

অপিহা নূন মযিপি, ৱনথো তে ন ৱিজ্জতি.

৩৩৯. ‘‘পৰিযন্তকতং দুক্খং, অন্তিমোযং সমুস্সযো;

জাতিমৰণসংসাৰো, নত্থি দানি পুনব্ভৱো’’তি. – ইমা গাথা অভাসি;

তত্থ সাধূ হি কিৰ মে মাতা, পতোদং উপদংসযীতি সাধু ৱত মাতা ময্হং ওৱাদসঙ্খাতং পতোদং দস্সেতি, তেন মে ৱীৰিযং উত্তেজেন্তী উত্তমঙ্গে পঞ্ঞাসীসে ৱিজ্ঝি. যস্সাতি যস্সা মে মাতুযা. সম্বোধিন্তি অৰহত্তং. অযঞ্হেত্থ যোজনা – জনেত্তিযা মে অনুসিট্ঠো যস্সা অনুসাসনীভূতং ৱচনং সুত্ৱা অহং আৰদ্ধৱীৰিযো পহিতত্তো ৱিহৰন্তো উত্তমং অগ্গফলং সম্বোধিং অৰহত্তং পত্তো.

ততো এৱ আৰকত্তা কিলেসেহি অৰহা পুঞ্ঞক্খেত্ততায দক্খিণেয্যো দক্খিণাৰহো অম্হি. পুব্বেনিৱাসঞাণাদিৱিজ্জাত্তযস্স অধিগতত্তা তেৱিজ্জো নিব্বানস্স সচ্ছিকতত্তা অমতদ্দসো নমুচিনো মাৰস্স সেনং কিলেসৱাহিনিং বোধিপক্খিযসেনায জিনিত্ৱা তস্স জিতত্তাযেৱ অনাসৱো সুখং ৱিহৰামীতি.

ইদানি ‘‘অনাসৱো’’তি ৱুত্তমত্থং পাকটতৰং কাতুং ‘‘অজ্ঝত্তঞ্চা’’ তি গাথমাহ. তস্সত্থো – অজ্ঝত্তং অজ্ঝত্তৱত্থুকা চ বহিদ্ধা বহিদ্ধৱত্থুকা চ আসৱা যে ময্হং অৰিযমগ্গাধিগমতো পুব্বে ৱিজ্জিংসু উপলব্ভিংসু, তে সব্বে অনৱসেসা উচ্ছিন্না অৰিযমগ্গেন সমুচ্ছিন্না পহীনা পুন দানি কদাচিপি ন চ উপ্পজ্জেয্যুং ন উপ্পজ্জিস্সন্তিযেৱাতি.

ইদানি মাতু ৱচনং অঙ্কুসং কত্ৱা অত্তনা অৰহত্তস্স অধিগতত্তা মাতৰং থোমেন্তো ‘‘ৱিসাৰদা’’তি গাথমাহ. তত্থ ৱিসাৰদা খোতি একংসেন ৱিগতসাৰজ্জা. এৱং মাতু অত্তনো চ অৰহত্তাধিগমেন সত্থু ওৰসপুত্তভাৱং উল্লপেন্তো মাতৰং ‘‘ভগিনী’’তি আহ. এতমত্থং অভাসযীতি এতং মম ওৱাদভূতং অত্থং অভণি. এৱং পন মং ওৱদন্তী ন কেৱলং ৱিসাৰদা এৱ, অথ খো অপিহা নূন মযিপি তৱ পুত্তকেপি অপিহা অসন্থৱা মঞ্ঞে, কিং ৱা এতেন পৰিকপ্পনেন? ৱনথো তে ন ৱিজ্জতি অৱিজ্জাদিকো ৱনথো তৱ সন্তানে নত্থেৱ, যা মং ভৱক্খযে নিযোজেসীতি অধিপ্পাযো.

ইদানি ‘‘তযা নিযোজিতাকাৰেনেৱ মযা পটিপন্ন’’ন্তি দস্সেন্তো ‘‘পৰিযন্তকত’’ন্তি ওসানগাথমাহ, তস্সত্থো সুৱিঞ্ঞেয্যোৱ.

ৱড্ঢত্থেৰগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.