৮. সুৰাধত্থেৰগাথাৱণ্ণনা

খীণা হি ময্হং জাতীতিআদিকা আযস্মতো সুৰাধত্থেৰস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰো তত্থ তত্থ ভৱে পুঞ্ঞানি উপচিনন্তো সিখিস্স ভগৱতো কালে কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৱা ৱিঞ্ঞুতং পত্তো একদিৱসং সত্থাৰং দিস্ৱা পসন্নমানসো মাতুলুঙ্গফলং অদাসি. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৱলোকে নিব্বত্তিত্ৱা অপৰাপৰং পুঞ্ঞানি কত্ৱা সুগতীসুযেৱ সংসৰন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে অনন্তৰং ৱুত্তস্স ৰাধত্থেৰস্স কনিট্ঠো হুত্ৱা নিব্বত্তি, সুৰাধোতিস্স নামং অহোসি. সো জেট্ঠভাতৰি ৰাধে পব্বজিতে সযম্পি পব্বজিত্ৱা ৱিপস্সনায কম্মং কৰোন্তো নচিৰস্সেৱ অৰহত্তং পাপুণি. তেন ৱুত্তং অপদানে (অপ. থেৰ ২.৫১.৬৮-৭২) –

‘‘কণিকাৰংৱ জলিতং, পুণ্ণমাযেৱ চন্দিমং;

জলন্তং দীপৰুক্খংৱ, অদ্দসং লোকনাযকং.

‘‘মাতুলুঙ্গফলং গয্হ, অদাসিং সত্থুনো অহং;

দক্খিণেয্যস্স ৱীৰস্স, পসন্নো সেহি পাণিভি.

‘‘একতিংসে ইতো কপ্পে, যং ফলং অদদিং তদা;

দুগ্গতিং নাভিজানামি, ফলদানস্সিদং ফলং.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

অৰহত্তং পন পত্ৱা সাসনস্স নিয্যানিকভাৱদস্সনত্থং অঞ্ঞং ব্যাকৰোন্তো ‘‘খীণা হী ময্হ’’ন্তিআদিনা গাথাদ্ৱযমাহ.

১৩৫-৬. তত্থ খীণাতি খযং পৰিযোসানং গতা. জাতীতি ভৱো ভৱনিব্বত্তি ৱা. ৱুসিতং জিনসাসনন্তি জিনস্স সম্মাসম্বুদ্ধস্স সাসনং মগ্গব্ৰহ্মচৰিযং ৱুট্ঠং পৰিৱুট্ঠং. পহীনো জালসঙ্খাতোতি সত্তসন্তানস্স ওত্থৰণতো নিস্সৰিতুং অপ্পদানতো চ ‘‘জালসঙ্খাতো’’তি চ লদ্ধনামা দিট্ঠি অৱিজ্জা চ পহীনা মগ্গেন সমুচ্ছিন্না. ভৱনেত্তি সমূহতাতি কামভৱাদিকস্স ভৱস্স নযনতো পৱত্তনতো ভৱনেত্তিসঞ্ঞিতা তণ্হা সমুগ্ঘাটিতা. যস্সত্থায পব্বজিতোতি যস্স অত্থায যদত্থং অহং অগাৰস্মা গেহতো অনগাৰিযং পব্বজ্জং পব্বজিতো উপগতো. সো সব্বেসং ওৰম্ভাগিযুদ্ধম্ভাগিযপ্পভেদানং সংযোজনানং বন্ধনানং খযভূতো অত্থো নিব্বানসঙ্খাতো পৰমত্থো অৰহত্তসঙ্খাতো সদত্থো চ মযা অনুপ্পত্তো অধিগতোতি অত্থো.

সুৰাধত্থেৰগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.