১৩. একব্ৰাহ্মণৱত্থু

ন চাহন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো একং ব্ৰাহ্মণং আৰব্ভ কথেসি.

সো কিৰ ‘‘সমণো গোতমো অত্তনো সাৱকে ব্ৰাহ্মণাতি ৱদতি অহঞ্চম্হি ব্ৰাহ্মণযোনিযং নিব্বত্তো, মম্পি নু খো এৱং ৱত্তুং ৱট্টতী’’তি সত্থাৰং উপসঙ্কমিত্ৱা তমত্থং পুচ্ছি. অথ নং সত্থা ‘‘নাহং, ব্ৰাহ্মণ, ব্ৰাহ্মণযোনিযং নিব্বত্তমত্তেনেৱং ৱদামি, যো পন অকিঞ্চনো অগহণো, তমহং ব্ৰাহ্মণং ৱদামী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

৩৯৬. ‘‘ন চাহং ব্ৰাহ্মণং ব্ৰূমি, যোনিজং মত্তিসম্ভৱং;

ভোৱাদি নাম সো হোতি, সচে হোতি সকিঞ্চনো;

অকিঞ্চনং অনাদানং, তমহং ব্ৰূমি ব্ৰাহ্মণ’’ন্তি.

তত্থ যোনিজন্তি যোনিযং জাতং. মত্তিসম্ভৱন্তি ব্ৰাহ্মণিযা মাতু সন্তকে উদৰস্মিং সম্ভূতং. ভোৱাদীতি সো পন আমন্তনাদীসু ‘‘ভো, ভো’’তি ৱত্ৱা ৱিচৰন্তো ভোৱাদি নাম হোতি, সচে ৰাগাদীহি কিঞ্চনেহি সকিঞ্চনো. অহং পন ৰাগাদীহি অকিঞ্চনং চতূহি উপাদানেহি অনাদানং ব্ৰাহ্মণং ৱদামীতি অত্থো.

দেসনাৱসানে সো ব্ৰাহ্মণো সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহি, সম্পত্তানম্পি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.

একব্ৰাহ্মণৱত্থু তেৰসমং.