১. পসাদবহুলব্ৰাহ্মণৱত্থু

ছিন্দ সোতন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো পসাদবহুলং ব্ৰাহ্মণং আৰব্ভ কথেসি.

সো কিৰ ব্ৰাহ্মণো ভগৱতো ধম্মদেসনং সুত্ৱা পসন্নচিত্তো অত্তনো গেহে সোড়সমত্তানং ভিক্খূনং নিচ্চভত্তং পট্ঠপেত্ৱা ভিক্খূনং আগতৱেলায পত্তং গহেত্ৱা ‘‘আগচ্ছন্তু ভোন্তো অৰহন্তো, নিসীদন্তু ভোন্তো অৰহন্তো’’তি যংকিঞ্চি ৱদন্তো অৰহন্তৱাদপটিসংযুত্তমেৱ ৱদতি. তেসু পুথুজ্জনা ‘‘অযং অম্হেসু অৰহন্তসঞ্ঞী’’তি চিন্তযিংসু, খীণাসৱা ‘‘অযং নো খীণাসৱভাৱং জানাতী’’তি. এৱং তে সব্বেপি কুক্কুচ্চাযন্তা তস্স গেহং নাগমিংসু. সো দুক্খী দুম্মনো ‘‘কিন্নু খো, অয্যা, নাগচ্ছন্তী’’তি ৱিহাৰং গন্ত্ৱা সত্থাৰং ৱন্দিত্ৱা তমত্থং আৰোচেসি. সত্থা ভিক্খূ আমন্তেত্ৱা ‘‘কিং এতং, ভিক্খৱে’’তি পুচ্ছিত্ৱা তেহি তস্মিং অত্থে আৰোচিতে ‘‘সাদিযথ পন তুম্হে, ভিক্খৱে, অৰহন্তৱাদ’’ন্তি আহ. ‘‘ন সাদিযাম মযং, ভন্তে’’তি. ‘‘এৱং সন্তে মনুস্সানং এতং পসাদভঞ্ঞং, অনাপত্তি, ভিক্খৱে, পসাদভঞ্ঞে, অপি চ খো পন ব্ৰাহ্মণস্স অৰহন্তেসু অধিমত্তং পেমং, তস্মা তুম্হেহিপি তণ্হাসোতং ছেত্ৱা অৰহত্তমেৱ পত্তুং যুত্ত’’ন্তি ৱত্ৱা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –

৩৮৩. ‘‘ছিন্দ সোতং পৰক্কম্ম, কামে পনুদ ব্ৰাহ্মণ;

সঙ্খাৰানং খযং ঞত্ৱা, অকতঞ্ঞূসি ব্ৰাহ্মণা’’তি.

তত্থ পৰক্কম্মাতি তণ্হাসোতং নাম ন অপ্পমত্তকেন ৱাযামেন ছিন্দিতুং সক্কা, তস্মা ঞাণসম্পযুত্তেন মহন্তেন পৰক্কমেন পৰক্কমিত্ৱা তং সোতং ছিন্দ. উভোপি কামে পনুদ নীহৰ. ব্ৰাহ্মণাতি খীণাসৱানং আলপনমেতং. সঙ্খাৰানন্তি পঞ্চন্নং খন্ধানং খযং জানিত্ৱা. অকতঞ্ঞূতি এৱং সন্তে ত্ৱং সুৱণ্ণাদীসু কেনচি অকতস্স নিব্বানস্স জাননতো অকতঞ্ঞূ নাম হোসীতি.

দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

পসাদবহুলব্ৰাহ্মণৱত্থু পঠমং.