৮. পঞ্চসতভিক্খুৱত্থু
ৱস্সিকা ৱিয পুপ্ফানীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো পঞ্চসতে ভিক্খূ আৰব্ভ কথেসি.
তে কিৰ সত্থু সন্তিকে কম্মট্ঠানং গহেত্ৱা অৰঞ্ঞে সমণধম্মং কৰোন্তা পাতোৱ পুপ্ফিতানি ৱস্সিকপুপ্ফানি সাযং ৱণ্টতো মুচ্চন্তানি দিস্ৱা ‘‘পুপ্ফানং ৱণ্টেহি মুচ্চনতো মযং পঠমতৰং ৰাগাদীহি মুচ্চিস্সামা’’তি ৱাযমিংসু. সত্থা তে ভিক্খূ ওলোকেত্ৱা, ‘‘ভিক্খৱে, ভিক্খুনা নাম ৱণ্টতো মুচ্চনপুপ্ফেন ৱিয দুক্খতো মুচ্চিতুং ৱাযমিতব্বমেৱা’’তি ৱত্ৱা গন্ধকুটিযং নিসিন্নোৱ আলোকং ফৰিত্ৱা ইমং গাথমাহ –
৩৭৭. ‘‘ৱস্সিকা ৱিয পুপ্ফানি, মদ্দৱানি পমুঞ্চতি;
এৱং ৰাগঞ্চ দোসঞ্চ, ৱিপ্পমুঞ্চেথ ভিক্খৱো’’তি.
তত্থ ৱস্সিকাতি সুমনা. মদ্দৱানীতি মিলাতানি. ইদং ৱুত্তং হোতি – যথা ৱস্সিকা হিয্যো পুপ্ফিতপুপ্ফানি পুনদিৱসে পুৰাণভূতানি মুঞ্চতি, ৱণ্টতো ৱিস্সজ্জেতি, এৱং তুম্হেপি ৰাগাদযো দোসে ৱিপ্পমুঞ্চেথাতি.
দেসনাৱসানে সব্বেপি তে ভিক্খূ অৰহত্তে পতিট্ঠহিংসূতি.
পঞ্চসতভিক্খুৱত্থু অট্ঠমং.