৪. খেমকসেট্ঠিপুত্তৱত্থু
চত্তাৰি ঠানানীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো অনাথপিণ্ডিকস্স ভাগিনেয্যং খেমকং নাম সেট্ঠিপুত্তং আৰব্ভ কথেসি.
সো কিৰ অভিৰূপো অহোসি, যেভুয্যেন ইত্থিযো তং দিস্ৱা ৰাগাভিভূতা সকভাৱেন সণ্ঠাতুং নাসক্খিংসু. সোপি পৰদাৰকম্মাভিৰতোৱ অহোসি. অথ নং ৰত্তিং ৰাজপুৰিসা গহেত্ৱা ৰঞ্ঞো দস্সেসুং. ৰাজা মহাসেট্ঠিস্স লজ্জামীতি তং কিঞ্চি অৱত্ৱা ৱিস্সজ্জাপেসি. সো পন নেৱ ৱিৰমি. অথ নং দুতিযম্পি ততিযম্পি ৰাজপুৰিসা গহেত্ৱা ৰঞ্ঞো দস্সেসুং. ৰাজা ৱিস্সজ্জাপেসিযেৱ. মহাসেট্ঠি, তং পৱত্তিং সুত্ৱা তং আদায সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৱা তং পৱত্তিং আৰোচেত্ৱা, ‘‘ভন্তে, ইমস্স ধম্মং দেসেথা’’তি আহ. সত্থা তস্স সংৱেগকথং ৱত্ৱা পৰদাৰসেৱনায দোসং দস্সেন্তো ইমা গাথা অভাসি –
৩০৯. ‘‘চত্তাৰি ঠানানি নৰো পমত্তো,
আপজ্জতি পৰদাৰূপসেৱী;
অপুঞ্ঞলাভং ন নিকামসেয্যং,
নিন্দং ততীযং নিৰযং চতুত্থং.
৩১০. ‘‘অপুঞ্ঞলাভো চ গতী চ পাপিকা,
ভীতস্স ভীতায ৰতী চ থোকিকা;
ৰাজা চ দণ্ডং গৰুকং পণেতি,
তস্মা নৰো পৰদাৰং ন সেৱে’’তি.
তত্থ ঠানানীতি দুক্খকাৰণানি. পমত্তোতি সতিৱোস্সগ্গেন সমন্নাগতো. আপজ্জতীতি পাপুণাতি. পৰদাৰূপসেৱীতি পৰদাৰং উপসেৱন্তো উপ্পথচাৰী. অপুঞ্ঞলাভন্তি অকুসললাভং. ন নিকামসেয্যন্তি যথা ইচ্ছতি, এৱং সেয্যং অলভিত্ৱা অনিচ্ছিতং পৰিত্তকমেৱ কালং সেয্যং লভতি. অপুঞ্ঞলাভো চাতি এৱং তস্স অযঞ্চ অপুঞ্ঞলাভো, তেন চ অপুঞ্ঞেন নিৰযসঙ্খাতা পাপিকা গতি হোতি. ৰতী চ থোকিকাতি যা তস্স ভীতস্স ভীতায ইত্থিযা সদ্ধিং ৰতি, সাপি থোকিকা পৰিত্তা হোতি. গৰুকন্তি ৰাজা চ হত্থচ্ছেদাদিৱসেন গৰুকং দণ্ডং পণেতি. তস্মাতি যস্মা পৰদাৰং সেৱন্তো এতানি অপুঞ্ঞাদীনি পাপুণাতি, তস্মা পৰদাৰং ন সেৱেয্যাতি অত্থো.
দেসনাৱসানে খেমকো সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহি. ততো পট্ঠায মহাজনো সুখং ৱীতিনামেসি. কিং পনস্স পুব্বকম্মন্তি? সো কিৰ কস্সপবুদ্ধকালে উত্তমমল্লো হুত্ৱা দ্ৱে সুৱণ্ণপটাকা দসবলস্স কঞ্চনথূপে আৰোপেত্ৱা পত্থনং পট্ঠপেসি ‘‘ঠপেত্ৱা ঞাতিসালোহিতিত্থিযো অৱসেসা মং দিস্ৱা ৰজ্জন্তূ’’তি. ইদমস্স পুব্বকম্মন্তি. তেন তং নিব্বত্তনিব্বত্তট্ঠানে দিস্ৱা পৰেসং ইত্থিযো সকভাৱেন সণ্ঠাতুং নাসক্খিংসূতি.
খেমকসেট্ঠিপুত্তৱত্থু চতুত্থং.