৭. পঞ্চউপাসকৱত্থু
যো পাণন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো পঞ্চ উপাসকে আৰব্ভ কথেসি.
তেসু হি একো পাণাতিপাতাৱেৰমণিসিক্খাপদমেৱ ৰক্খতি, ইতৰে ইতৰানি. তে একদিৱসং ‘‘অহং দুক্কৰং কৰোমি, দুক্কৰং ৰক্খামী’’তি ৱিৱাদাপন্না সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৱা ৱন্দিত্ৱা তমত্থং আৰোচেসুং. সত্থা তেসং কথং সুত্ৱা একসীলম্পি কনিট্ঠকং অকত্ৱা ‘‘সব্বানেৱ দুৰক্খানী’’তি ৱত্ৱা ইমা গাথা অভাসি –
২৪৬. ‘‘যো পাণমতিপাতেতি, মুসাৱাদঞ্চ ভাসতি;
লোকে অদিন্নমাদিযতি, পৰদাৰঞ্চ গচ্ছতি.
২৪৭. ‘‘সুৰামেৰযপানঞ্চ, যো নৰো অনুযুঞ্জতি;
ইধেৱ মেসো লোকস্মিং, মূলং খণতি অত্তনো.
২৪৮. ‘‘এৱং ভো পুৰিস জানাহি, পাপধম্মা অসঞ্ঞতা;
মা তং লোভো অধম্মো চ, চিৰং দুক্খায ৰন্ধযু’’ন্তি.
তত্থ যো পাণমতিপাতেতীতি যো সাহত্থিকাদীসু ছসু পযোগেসু একপযোগেনাপি পৰস্স জীৱিতিন্দ্ৰিযং উপচ্ছিন্দতি. মুসাৱাদন্তি পৰেসং অত্থভঞ্জনকং মুসাৱাদঞ্চ ভাসতি. লোকে অদিন্নমাদিযতীতি ইমস্মিং সত্তলোকে থেয্যাৱহাৰাদীসু একেনপি অৱহাৰেন পৰপৰিগ্গহিতং আদিযতি. পৰদাৰঞ্চ গচ্ছতীতি পৰস্স ৰক্খিতগোপিতেসু ভণ্ডেসু অপৰজ্ঝন্তো উপ্পথচাৰং চৰতি. সুৰামেৰযপানন্তি যস্স কস্সচি সুৰায চেৱ মেৰযস্স চ পানং. অনুযুঞ্জতীতি সেৱতি বহুলীকৰোতি. মূলং খণতীতি তিট্ঠতু পৰলোকো, সো পন পুগ্গলো ইধ লোকস্মিংযেৱ যেন খেত্তৱত্থুআদিনা মূলেন পতিট্ঠপেয্য, তম্পি অট্ঠপেত্ৱা ৱা ৱিস্সজ্জেত্ৱা ৱা সুৰং পিৱন্তো অত্তনো মূলং খণতি, অনাথো কপণো হুত্ৱা ৱিচৰতি. এৱং, ভোতি পঞ্চদুস্সীল্যকম্মকাৰকং পুগ্গলং আলপতি. পাপধম্মাতি লামকধম্মা. অসঞ্ঞতাতি কাযসঞ্ঞতাদিৰহিতা. অচেতসাতিপি পাঠো, অচিত্তকাতি অত্থো. লোভো অধম্মো চাতি লোভো চেৱ দোসো চ. উভযম্পি হেতং অকুসলমেৱ. চিৰং দুক্খায ৰন্ধযুন্তি চিৰকালং নিৰযদুক্খাদীনং অত্থায তং এতে ধম্মা মা ৰন্ধেন্তু মা মত্থেন্তূতি অত্থো.
দেসনাৱসানে তে পঞ্চ উপাসকা সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহিংসু, সম্পত্তানম্পি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.
পঞ্চউপাসকৱত্থু সত্তমং.