৫. অঞ্ঞতৰকুলপুত্তৱত্থু
মলিত্থিযা দুচ্চৰিতন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা ৱেড়ুৱনে ৱিহৰন্তো অঞ্ঞতৰং কুলপুত্তং আৰব্ভ কথেসি.
তস্স কিৰ সমানজাতিকং কুলকুমাৰিকং আনেসুং. সা আনীতদিৱসতো পট্ঠায অতিচাৰিনী অহোসি. সো কুলপুত্তো তস্সা অতিচাৰেন লজ্জিতো কস্সচি সম্মুখীভাৱং উপগন্তুং অসক্কোন্তো বুদ্ধুপট্ঠানাদীনি পচ্ছিন্দিত্ৱা কতিপাহচ্চযেন সত্থাৰং উপসঙ্কমিত্ৱা ৱন্দিত্ৱা একমন্তং নিসিন্নো ‘‘কিং, উপাসক, ন দিস্সসী’’তি ৱুত্তে তমত্থং আৰোচেসি. অথ নং সত্থা, ‘‘উপাসক, পুব্বেপি মযা ‘ইত্থিযো নাম নদীআদিসদিসা, তাসু পণ্ডিতেন কোধো ন কাতব্বো’তি ৱুত্তং, ত্ৱং পন ভৱপটিচ্ছন্নত্তা ন সল্লক্খেসী’’তি ৱত্ৱা তেন যাচিতো –
‘‘যথা নদী চ পন্থো চ, পানাগাৰং সভা পপা;
এৱং লোকিত্থিযো নাম, ৱেলা তাসং ন ৱিজ্জতী’’তি. (জা. ১.১.৬৫; ১.১২.৯) –
জাতকং ৱিত্থাৰেত্ৱা, ‘‘উপাসক, ইত্থিযা হি অতিচাৰিনিভাৱো মলং, দানং দেন্তস্স মচ্ছেৰং মলং, ইধলোকপৰলোকেসু সত্তানং অকুসলকম্মং ৱিনাসনত্থেন মলং, অৱিজ্জা পন সব্বমলানং উত্তমমল’’ন্তি ৱত্ৱা ইমা গাথা অভাসি –
২৪২. ‘‘মলিত্থিযা দুচ্চৰিতং, মচ্ছেৰং দদতো মলং;
মলা ৱে পাপকা ধম্মা, অস্মিং লোকে পৰম্হি চ.
২৪৩. ‘‘ততো মলা মলতৰং, অৱিজ্জা পৰমং মলং;
এতং মলং পহন্ত্ৱান, নিম্মলা হোথ ভিক্খৱো’’তি.
তত্থ দুচ্চৰিতন্তি অতিচাৰো. অতিচাৰিনিঞ্হি ইত্থিং সামিকোপি গেহা নীহৰতি, মাতাপিতূনং সন্তিকং গতম্পি ‘‘ত্ৱং কুলস্স অগাৰৱভূতা, অক্খীহিপি ন দট্ঠব্বা’’তি তং নীহৰন্তি. সা অনাথা ৱিচৰন্তী মহাদুক্খং পাপুণাতি. তেনস্সা দুচ্চৰিতং ‘‘মল’’ন্তি ৱুত্তং. দদতোতি দাযকস্স. যস্স হি খেত্তকসনকালে ‘‘ইমস্মিং খেত্তে সম্পন্নে সলাকভত্তাদীনি দস্সামী’’তি চিন্তেত্ৱা নিপ্ফন্নে সস্সেপি মচ্ছেৰং উপ্পজ্জিত্ৱা চাগচিত্তং নিৱাৰেতি, সো মচ্ছেৰৱসেন চাগচিত্তে অৱিৰূহন্তে মনুস্সসম্পত্তিং দিব্বসম্পত্তিং নিব্বানসম্পত্তিন্তি তিস্সো সম্পত্তিযো ন লভতি. তেন ৱুত্তং – ‘‘মচ্ছেৰং দদতো মল’’ন্তি. সেসেসুপি এসেৱ নযো. পাপকা ধম্মাতি অকুসলধম্মা পন ইধলোকে চ পৰলোকে চ মলমেৱ.
ততোতি হেট্ঠা ৱুত্তমলতো. মলতৰন্তি অতিৰেকমলং ৱো কথেমীতি অত্থো. অৱিজ্জাতি অট্ঠৱত্থুকং অঞ্ঞাণমেৱ পৰমং মলং. পহন্ত্ৱানাতি এতং মলং জহিত্ৱা, ভিক্খৱে, তুম্হে নিম্মলা হোথাতি অত্থো.
দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
অঞ্ঞতৰকুলপুত্তৱত্থু পঞ্চমং.