৪. লিচ্ছৱীৱত্থু

ৰতিযা জাযতীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা ৱেসালিং নিস্সায কূটাগাৰসালাযং ৱিহৰন্তো লিচ্ছৱী আৰব্ভ কথেসি.

তে কিৰ একস্মিং ছণদিৱসে অঞ্ঞমঞ্ঞং অসদিসেহি অলঙ্কাৰেহি অলঙ্কৰিত্ৱা উয্যানগমনত্থায নগৰা নিক্খমিংসু. সত্থা পিণ্ডায পৱিসন্তো তে দিস্ৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘পস্সথ, ভিক্খৱে, লিচ্ছৱযো, যেহি দেৱা তাৱতিংসা ন দিট্ঠপুব্বা, তে ইমে ওলোকেন্তূ’’তি ৱত্ৱা নগৰং পাৱিসি. তেপি উয্যানং গচ্ছন্তা একং নগৰসোভিনিং ইত্থিং আদায গন্ত্ৱা তং নিস্সায ইস্সাভিভূতা অঞ্ঞমঞ্ঞং পহৰিত্ৱা লোহিতং নদিং ৱিয পৱত্তযিংসু. অথ নে মঞ্চেনাদায উক্খিপিত্ৱা আগমংসু. সত্থাপি কতভত্তকিচ্চো নগৰা নিক্খমি. ভিক্খূপি লিচ্ছৱযো তথা নীযমানে দিস্ৱা সত্থাৰং আহংসু – ‘‘ভন্তে, লিচ্ছৱিৰাজানো পাতোৱ অলঙ্কতপটিযত্তা দেৱা ৱিয নগৰা নিক্খমিত্ৱা ইদানি একং ইত্থিং নিস্সায ইমং ব্যসনং পত্তা’’তি. সত্থা, ‘‘ভিক্খৱে, সোকো ৱা ভযং ৱা উপ্পজ্জমানং ৰতিং নিস্সায উপ্পজ্জতিযেৱা’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

২১৪. ‘‘ৰতিযা জাযতী সোকো, ৰতিযা জাযতী ভযং;

ৰতিযা ৱিপ্পমুত্তস্স, নত্থি সোকো কুতো ভয’’ন্তি.

তত্থ ৰতিযাতি পঞ্চকামগুণৰতিতো, তং নিস্সাযাতি অত্থো.

দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

লিচ্ছৱীৱত্থু চতুত্থং.