৭. তিস্সত্থেৰৱত্থু

পৱিৱেকৰসন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা ৱেসালিযং ৱিহৰন্তো অঞ্ঞতৰং ভিক্খুং আৰব্ভ কথেসি.

সত্থাৰা হি, ‘‘ভিক্খৱে, অহং ইতো চতূহি মাসেহি পৰিনিব্বাযিস্সামী’’তি ৱুত্তে সত্থু সন্তিকে সত্ত ভিক্খুসতানি সন্তাসং আপজ্জিংসু, খীণাসৱানং ধম্মসংৱেগো উপ্পজ্জি, পুথুজ্জনা অস্সূনি সন্ধাৰেতুং নাসক্খিংসু. ভিক্খূ ৱগ্গা ৱগ্গা হুত্ৱা ‘‘কিং নু খো কৰিস্সামা’’তি মন্তেন্তা ৱিচৰন্তি. অথেকো তিস্সত্থেৰো নাম ভিক্খূ ‘‘সত্থা কিৰ চতুমাসচ্চযেন পৰিনিব্বাযিস্সতি, অহঞ্চম্হি অৱীতৰাগো, সত্থৰি ধৰমানেযেৱ মযা অৰহত্তং গণ্হিতুং ৱট্টতী’’তি চতূসু ইৰিযাপথেসু এককোৱ ৱিহাসি. ভিক্খূনং সন্তিকে গমনং ৱা কেনচি সদ্ধিং কথাসল্লাপো ৱা নত্থি. অথ নং ভিক্খূ আহংসু – ‘‘আৱুসো, তিস্স তস্মা এৱং কৰোসী’’তি. সো তেসং কথং ন সুণাতি. তে তস্স পৱত্তিং সত্থু আৰোচেত্ৱা, ‘‘ভন্তে, তুম্হেসু তিস্সত্থেৰস্স সিনেহো নত্থী’’তি আহংসু. সত্থা তং পক্কোসাপেত্ৱা ‘‘কস্মা তিস্স এৱং অকাসী’’তি পুচ্ছিত্ৱা তেন অত্তনো অধিপ্পাযে আৰোচিতে ‘‘সাধু, তিস্সা’’তি সাধুকাৰং দত্ৱা, ‘‘ভিক্খৱে, মযি সিনেহো তিস্সসদিসোৱ হোতু. গন্ধমালাদীহি পূজং কৰোন্তাপি নেৱ মং পূজেন্তি, ধম্মানুধম্মং পটিপজ্জমানাযেৱ পন মং পূজেন্তী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

২০৫. ‘‘পৱিৱেকৰসং পিত্ৱা, ৰসং উপসমস্স চ;

নিদ্দৰো হোতি নিপ্পাপো, ধম্মপীতিৰসং পিৱ’’ন্তি.

তত্থ পৱিৱেকৰসন্তি পৱিৱেকতো উপ্পন্নং ৰসং, একীভাৱসুখন্তি অত্থো. পিত্ৱাতি দুক্খপৰিঞ্ঞাদীনি কৰোন্তো আৰম্মণতো সচ্ছিকিৰিযাৱসেন পিৱিত্ৱা. উপসমস্স চাতি কিলেসূপসমনিব্বানস্স চ ৰসং পিত্ৱা. নিদ্দৰো হোতীতি তেন উভযৰসপানেন খীণাসৱো ভিক্খু অব্ভন্তৰে ৰাগদৰথাদীনং অভাৱেন নিদ্দৰো চেৱ নিপ্পাপো চ হোতি. ৰসং পিৱন্তি নৱৱিধলোকুত্তৰধম্মৱসেন উপ্পন্নং পীতিৰসং পিৱন্তোপি নিদ্দৰো নিপ্পাপো চ হোতি.

দেসনাৱসানে তিস্সত্থেৰো অৰহত্তং পাপুণি, মহাজনস্সাপি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.

তিস্সত্থেৰৱত্থু সত্তমং.