৪. অঞ্ঞতৰকুলদাৰিকাৱত্থু

নত্থি ৰাগসমোতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো অঞ্ঞতৰং কুলদাৰিকং আৰব্ভ কথেসি.

তস্সা কিৰ মাতাপিতৰো আৱাহং কত্ৱা মঙ্গলদিৱসে সত্থাৰং নিমন্তযিংসু. সত্থা ভিক্খুসঙ্ঘপৰিৱুতো তত্থ গন্ত্ৱা নিসীদি. সাপি খো ৱধুকা ভিক্খুসঙ্ঘস্স উদকপৰিস্সাৱনাদীনি কৰোন্তী অপৰাপৰং সঞ্চৰতি. সামিকোপিস্সা তং ওলোকেন্তো অট্ঠাসি. তস্স ৰাগৱসেন ওলোকেন্তস্স অন্তো কিলেসো সমুদাচৰি. সো অঞ্ঞাণাভিভূতো নেৱ বুদ্ধং উপট্ঠহি, ন অসীতি মহাথেৰে. হত্থং পসাৰেত্ৱা ‘‘তং ৱধুকং গণ্হিস্সামী’’তি পন চিত্তং অকাসি. সত্থা তস্সজ্ঝাসযং ওলোকেত্ৱা যথা তং ইত্থিং ন পস্সতি, এৱমকাসি. সো অদিস্ৱা সত্থাৰং ওলোকেন্তো অট্ঠাসি. সত্থা তস্স ওলোকেত্ৱা ঠিতকালে ‘‘কুমাৰক, ন হি ৰাগগ্গিনা সদিসো অগ্গি নাম, দোসকলিনা সদিসো কলি নাম, খন্ধপৰিহৰণদুক্খেন সদিসং দুক্খং নাম অত্থি, নিব্বানসুখসদিসং সুখম্পি নত্থিযেৱা’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

২০২. ‘‘নত্থি ৰাগসমো অগ্গি, নত্থি দোসসমো কলি;

নত্থি খন্ধসমা দুক্খা, নত্থি সন্তিপৰং সুখ’’ন্তি.

তত্থ নত্থি ৰাগসমোতি ধূমং ৱা জালং ৱা অঙ্গাৰং ৱা অদস্সেত্ৱা অন্তোযেৱ ঝাপেত্ৱা ভস্মমুট্ঠিং কাতুং সমত্থো ৰাগেন সমো অঞ্ঞো অগ্গি নাম নত্থি. কলীতি দোসেন সমো অপৰাধোপি নত্থি. খন্ধসমাতি খন্ধেহি সমা. যথা পৰিহৰিযমানা খন্ধা দুক্খা, এৱং অঞ্ঞং দুক্খং নাম নত্থি. সন্তিপৰন্তি নিব্বানতো উত্তৰিং অঞ্ঞং সুখম্পি নত্থি. অঞ্ঞঞ্হি সুখং সুখমেৱ, নিব্বানং পৰমসুখন্তি অত্থো.

দেসনাৱসানে কুমাৰিকা চ কুমাৰকো চ সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহিংসু. তস্মিং সমযে ভগৱা তেসং অঞ্ঞমঞ্ঞং দস্সনাকাৰং অকাসীতি.

অঞ্ঞতৰকুলদাৰিকাৱত্থু চতুত্থং.