৬. অঙ্গুলিমালত্থেৰৱত্থু
যস্স পাপন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো অঙ্গুলিমালত্থেৰং আৰব্ভ কথেসি. ৱত্থু অঙ্গুলিমালসুত্তন্তৱসেনেৱ (ম. নি. ২.৩৪৭ আদযো) ৱেদিতব্বং.
থেৰো পন সত্থু সন্তিকে পব্বজিত্ৱা অৰহত্তং পাপুণি. অথ খো আযস্মা অঙ্গুলিমালো ৰহোগতো পটিসল্লীনো ৱিমুত্তিসুখপটিসংৱেদী. তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –
‘‘যো চ পুব্বে পমজ্জিত্ৱা, পচ্ছা সো নপ্পমজ্জতি;
সোমং লোকং পভাসেতি, অব্ভা মুত্তোৱ চন্দিমা’’তি. –
আদিনা নযেন উদানং উদানেত্ৱা অনুপাদিসেসায নিব্বানধাতুযা পৰিনিব্বুতো. ভিক্খূ ‘‘কহং নু খো, আৱুসো, থেৰো উপ্পন্নো’’তি ধম্মসভাযং কথং সমুট্ঠাপেসুং? সত্থা আগন্ত্ৱা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৱে, এতৰহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৱা, ‘‘ভন্তে, অঙ্গুলিমালত্থেৰস্স নিব্বত্তট্ঠানকথাযা’’তি ৱুত্তে ‘‘পৰিনিব্বুতো চ, ভিক্খৱে, মম পুত্তো’’তি. ‘‘ভন্তে, এত্তকে মনুস্সে মাৰেত্ৱা পৰিনিব্বুতো’’তি? ‘‘আম, ভিক্খৱে, সো পুব্বে একং কল্যাণমিত্তং অলভিত্ৱা এত্তকং পাপমকাসি, পচ্ছা পন কল্যাণমিত্তপচ্চযং লভিত্ৱা অপ্পমত্তো অহোসি. তেনস্স তং পাপকম্মং কুসলেন পিহিত’’ন্তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –
১৭৩. ‘‘যস্স পাপং কতং কম্মং, কুসলেন পিধীযতি;
সোমং লোকং পভাসেতি, অব্ভা মুত্তোৱ চন্দিমা’’তি.
তত্থ কুসলেনাতি অৰহত্তমগ্গং সন্ধায ৱুত্তং. সেসং উত্তানত্থমেৱাতি.
দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
অঙ্গুলিমালত্থেৰৱত্থু ছট্ঠং.