৯. চূড়কালউপাসকৱত্থু
অত্তনা হি কতন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো চূড়কালং উপাসকং আৰব্ভ কথেসি.
একদিৱসঞ্হি মহাকালৱত্থুস্মিং ৱুত্তনযেনেৱ উমঙ্গচোৰা সামিকেহি অনুবদ্ধা ৰত্তিং ৱিহাৰে ধম্মকথং সুত্ৱা পাতোৱ ৱিহাৰা নিক্খমিত্ৱা সাৱত্থিং আগচ্ছন্তস্স তস্স উপাসকস্স পুৰতো ভণ্ডিকং ছড্ডেত্ৱা পলাযিংসু. মনুস্সা তং দিস্ৱা ‘‘অযং ৰত্তিং চোৰকম্মং কত্ৱা ধম্মং সুণন্তো ৱিয চৰতি, গণ্হথ ন’’ন্তি তং পোথযিংসু. কুম্ভদাসিযো উদকতিত্থং গচ্ছমানা তং দিস্ৱা ‘‘অপেথ, সামি, নাযং এৱৰূপং কৰোতী’’তি তং মোচেসুং. সো ৱিহাৰং গন্ত্ৱা, ‘‘ভন্তে, অহম্হি মনুস্সেহি নাসিতো, কুম্ভদাসিযো মে নিস্সায জীৱিতং লদ্ধ’’ন্তি ভিক্খূনং আৰোচেসি. ভিক্খূ তথাগতস্স তমত্থং আৰোচেসুং. সত্থা তেসং কথং সুত্ৱা, ‘‘ভিক্খৱে, চূড়কালউপাসকো কুম্ভদাসিযো চেৱ নিস্সায, অত্তনো চ অকৰণভাৱেন জীৱিতং লভি. ইমে হি নাম সত্তা অত্তনা পাপকম্মং কত্ৱা নিৰযাদীসু অত্তনাৱ কিলিস্সন্তি, কুসলং কত্ৱা পন সুগতিঞ্চেৱ নিব্বানঞ্চ গচ্ছন্তা অত্তনাৱ ৱিসুজ্ঝন্তী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –
১৬৫. ‘‘অত্তনা হি কতং পাপং, অত্তনা সংকিলিস্সতি;
অত্তনা অকতং পাপং, অত্তনাৱ ৱিসুজ্ঝতি;
সুদ্ধী অসুদ্ধি পচ্চত্তং, নাঞ্ঞো অঞ্ঞং ৱিসোধযে’’তি.
তস্সত্থো – যেন অত্তনা অকুসলকম্মং কতং হোতি, সো চতূসু অপাযেসু দুক্খং অনুভৱন্তো অত্তনাৱ সংকিলিস্সতি. যেন পন অত্তনা অকতং পাপং, সো সুগতিঞ্চেৱ নিব্বানঞ্চ গচ্ছন্তো অত্তনাৱ ৱিসুজ্ঝতি. কুসলকম্মসঙ্খাতা সুদ্ধি অকুসলকম্মসঙ্খাতা চ অসুদ্ধি পচ্চত্তং কাৰকসত্তানং অত্তনিযেৱ ৱিপচ্চতি. অঞ্ঞো পুগ্গলো অঞ্ঞং পুগ্গলং ন ৱিসোধযে নেৱ ৱিসোধেতি, ন কিলেসেতীতি ৱুত্তং হোতি.
দেসনাৱসানে চূড়কালো সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহি, সম্পত্তপৰিসাযপি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.
চূড়কালউপাসকৱত্থু নৱমং.