৬. লকুণ্ডকভদ্দিযত্থেৰৱত্থু

সেলো যথাতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো লকুণ্ডকভদ্দিযত্থেৰং আৰব্ভ কথেসি.

পুথুজ্জনা কিৰ সামণেৰাদযো থেৰং দিস্ৱা সীসেপি কণ্ণেসুপি নাসাযপি গহেত্ৱা ‘‘কিং, চূড়পিত, সাসনস্মিং ন উক্কণ্ঠসি, অভিৰমসী’’তি ৱদন্তি. থেৰো তেসু নেৱ কুজ্ঝতি, ন দুস্সতি. ধম্মসভাযং কথং সমুট্ঠাপেসুং ‘‘পস্সথাৱুসো, লকুণ্ডকভদ্দিযত্থেৰং দিস্ৱা সামণেৰাদযো এৱঞ্চেৱঞ্চ ৱিহেঠেন্তি, সো তেসু নেৱ কুজ্ঝতি, ন দুস্সতী’’তি. সত্থা আগন্ত্ৱা ‘‘কিং কথেথ, ভিক্খৱে’’তি পুচ্ছিত্ৱা ‘‘ইমং নাম, ভন্তে’’তি ৱুত্তে ‘‘আম, ভিক্খৱে, খীণাসৱা নাম নেৱ কুজ্ঝন্তি, ন দুস্সন্তি. ঘনসেলসদিসা হেতে অচলা অকম্পিযা’’তি ৱত্ৱা অনুসন্ধিং ঘটেত্ৱা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –

৮১. ‘‘সেলো যথা একঘনো, ৱাতেন ন সমীৰতি;

এৱং নিন্দাপসংসাসু, ন সমিঞ্জন্তি পণ্ডিতা’’তি.

তত্থ নিন্দাপসংসাসূতি কিঞ্চাপি ইধ দ্ৱে লোকধম্মা ৱুত্তা, অত্থো পন অট্ঠন্নম্পি ৱসেন ৱেদিতব্বো. যথা হি একঘনো অসুসিৰো সেলো পুৰত্থিমাদিভেদেন ৱাতেন ন সমীৰতি ন ইঞ্জতি ন চলতি, এৱং অট্ঠসুপি লোকধম্মেসু অজ্ঝোত্থৰন্তেসু পণ্ডিতা ন সমিঞ্জন্তি, পটিঘৱসেন ৱা অনুনযৱসেন ৱা ন চলন্তি ন কম্পন্তি.

দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

লকুণ্ডকভদ্দিযত্থেৰৱত্থু ছট্ঠং.