৪. গন্ধোদকিযত্থেৰঅপদানৱণ্ণনা
পদুমুত্তৰবুদ্ধস্সাতিআদিকং আযস্মতো গন্ধোদকিযত্থেৰস্স অপদানং. অযম্পি পুৰিমমুনিৱৰেসু কতাধিকাৰো তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযানি পুঞ্ঞানি উপচিনন্তো পদুমুত্তৰস্স ভগৱতো কালে কুলগেহে নিব্বত্তো পৰিনিব্বুতে ভগৱতি নগৰৱাসিনো বোধিপূজং কুৰুমানে দিস্ৱা ৱিচিত্তঘটে চন্দনকপ্পুৰাগৰুআদিমিস্সকসুগন্ধোদকেন পূৰেত্ৱা বোধিৰুক্খং অভিসিঞ্চি. তস্মিং খণে দেৱো মহাধাৰাহি পৱস্সি. তদা সো অসনিৱেগেন কালং কতো. তেনেৱ পুঞ্ঞকম্মেন দেৱলোকে নিব্বত্তি, তত্থেৱ ঠিতো ‘‘অহো বুদ্ধো, অহো ধম্মো’’তিআদিগাথাযো অভাসি. এৱং সো দেৱমনুস্সেসু সম্পত্তিযো অনুভৱিত্ৱা সব্বপৰিড়াহৱিপ্পমুত্তো নিব্বত্তনিব্বত্তট্ঠানে সীতিভাৱমুপগতো সুখিতো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে কুলগেহে নিব্বত্তো ৱিঞ্ঞুতং পত্তো সত্থৰি পসন্নো পব্বজিত্ৱা কম্মট্ঠানং আৰভিত্ৱা ৱিপস্সন্তো নচিৰস্সেৱ অৰহত্তং পাপুণি. পুব্বে কতপুঞ্ঞেন গন্ধোদকিযত্থেৰোতি পাকটো অহোসি.
২৫. সো একদিৱসং অত্তনো পুব্বকম্মং সৰিত্ৱা সোমনস্সজাতো পুব্বচৰিতাপদানং পকাসেন্তো পদুমুতৰস্সাতিআদিমাহ. তং ৱুত্তত্থমেৱ. মহাবোধিমহো অহূতি মহাবোধিৰুক্খস্স পূজা অহোসীতি অত্থো. ৱিচিত্তং ঘটমাদাযাতি অনেকেহি চিত্তকম্মসুৱণ্ণকম্মেহি ৱিচিত্তং সোভমানং গন্ধোদকপুণ্ণং ঘটং গহেত্ৱাতি অত্থো. গন্ধোদকমদাসহন্তি গন্ধোদকং অদাসিং, অহং গন্ধোদকেন অভিসিঞ্চিন্তি অত্থো.
২৬. ন্হানকালে চ বোধিযাতি বোধিযা পূজাকৰণসমযেতি অত্থো. সেসং উত্তানত্থমেৱাতি.
গন্ধোদকিযত্থেৰঅপদানৱণ্ণনা সমত্তা.