৪. দেসপূজকত্থেৰঅপদানৱণ্ণনা
অত্থদস্সী তু ভগৱাতিআদিকং আযস্মতো দেসপূজকত্থেৰস্স অপদানং. অযম্পি থেৰো পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰো তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযানি পুঞ্ঞানি উপচিনন্তো অত্থদস্সিস্স ভগৱতো কালে কুলগেহে নিব্বত্তো ৱুদ্ধিমন্ৱায সদ্ধো পসন্নো বুদ্ধমামকো ধম্মমামকো সঙ্ঘমামকো অহোসি. তদা অত্থদস্সী ভগৱা ভিক্খুসঙ্ঘপৰিৱুতো চন্দো ৱিয সূৰিযো ৱিয চ আকাসেন গচ্ছতি. সো উপাসকো ভগৱতো গতদিসাভাগং গন্ধমালাদীহি পূজেন্তো অঞ্জলিং পগ্গয্হ নমস্সমানো অট্ঠাসি.
১৮. সো তেন পুঞ্ঞেন দেৱলোকে নিব্বত্তো সগ্গসম্পত্তিং অনুভৱিত্ৱা মনুস্সেসু চ মনুস্সসম্পত্তিং অনুভৱিত্ৱা ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে একস্মিং কুলে নিব্বত্তো ৱুদ্ধিপ্পত্তো উপভোগপৰিভোগসম্পন্নো সত্থু ধম্মদেসনং সুত্ৱা পসন্নমানসো ঘৰাৱাসে অনল্লীনো পব্বজিত্ৱা ৱত্তসম্পন্নো নচিৰস্সেৱ অৰহা হুত্ৱা অত্তনো পুব্বকম্মং সৰিত্ৱা সোমনস্সজাতো পুব্বচৰিতাপদানং পকাসেন্তো অত্থদস্সী তু ভগৱাতিআদিমাহ. তং হেট্ঠা ৱুত্তত্থমেৱ. অনিলঞ্জসেতি ‘‘মগ্গো পন্থো পথো পজ্জো, অঞ্জসং ৱটুমাযন’’ন্তি (চূড়নি. পাৰাযনত্থুতিগাথানিদ্দেস ১০১) পৰিযাযস্স ৱুত্তত্তা অনিলস্স ৱাতস্স অঞ্জসং গমনমগ্গোতি অনিলঞ্জসং, তস্মিং অনিলঞ্জসে, আকাসেতি অত্থো. সেসং উত্তানত্থমেৱাতি.
দেসপূজকত্থেৰঅপদানৱণ্ণনা সমত্তা.