৯. অপৰিনিপ্ফন্নকথাৱণ্ণনা

৯১৭-৯১৮. ইদানি অপৰিনিপ্ফন্নকথা নাম হোতি. তত্থ –

‘‘দুক্খমেৱ হি সম্ভোতি, দুক্খং তিট্ঠতি ৱেতি চ;

নাঞ্ঞত্ৰ দুক্খা সম্ভোতি, নাঞ্ঞং দুক্খা নিৰুজ্ঝতী’’তি. (সং. নি. ১.১৭১) –

ৱচনং নিস্সায দুক্খঞ্ঞেৱ পৰিনিপ্ফন্নং, সেসা খন্ধাযতনধাতুইন্দ্ৰিযধম্মা অপৰিনিপ্ফন্নাতি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি একচ্চানং উত্তৰপথকানঞ্চেৱ হেতুৱাদানঞ্চ; তে সন্ধায ৰূপং অপৰিনিপ্ফন্নন্তি পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথ নং ‘‘সচে ৰূপং অপৰিনিপ্ফন্নং, ন অনিচ্চাদিসভাৱং সিযা’’তি চোদেতুং ৰূপং ন অনিচ্চন্তিআদিমাহ. ইতৰো তথাৰূপং ৰূপং অপস্সন্তো পটিক্খিপতি. সকৱাদী ননু ৰূপং অনিচ্চন্তিআদি ৱচনেন তস্স একং লদ্ধিং পটিসেধেত্ৱা দুতিযং পুচ্ছন্তো দুক্খঞ্ঞেৱ পৰিনিপ্ফন্নন্তিআদিমাহ. অথস্স তম্পি লদ্ধিং পটিসেধেতুং ন যদনিচ্চন্তিআদিমাহ. তত্ৰাযং অধিপ্পাযো – ন কেৱলঞ্হি পঠমসচ্চমেৱ দুক্খং. যং পন কিঞ্চি অনিচ্চং, তং দুক্খমেৱ. ৰূপঞ্চ অনিচ্চং, তস্মা তম্পি পৰিনিপ্ফন্নং. ইতি যং ত্ৱং ৱদেসি ‘‘ৰূপং অপৰিনিপ্ফন্নং, দুক্খঞ্ঞেৱ পৰিনিপ্ফন্ন’’ন্তি, তং নো ৱত ৰে ৱত্তব্বে ‘‘দুক্খঞ্ঞেৱ পৰিনিপ্ফন্ন’’ন্তি. ৱেদনাদিমূলিকাদীসুপি যোজনাসু এসেৱ নযো. ধম্মাযতনধম্মধাতূসু পন ঠপেত্ৱা নিব্বানং সেসধম্মানং ৱসেন অনিচ্চতা ৱেদিতব্বা. ইন্দ্ৰিযানি অনিচ্চানেৱাতি.

অপৰিনিপ্ফন্নকথাৱণ্ণনা.

তেৱীসতিমো ৱগ্গো.

নিগমনকথা

এত্তাৱতা চ –

পণ্ণাসকেহি চতূহি, তীহি ৱগ্গেহি চেৱ চ;

সঙ্গহেত্ৱা কথা সব্বা, ঊনতিসতভেদনা.

কথাৱত্থুপ্পকৰণং, কথামগ্গেসু কোৱিদো;

যং জিনো দেসযি তস্স, নিট্ঠিতা অত্থৱণ্ণনা.

ইমং তেৰসমত্তেহি, ভাণৱাৰেহি তন্তিযা;

চিৰট্ঠিতত্থং ধম্মস্স, সঙ্খৰোন্তেন যং মযা.

যং পত্তং কুসলং তেন, লোকোযং সনৰামৰো;

ধম্মৰাজস্স সদ্ধম্ম-ৰসমেৱাধিগচ্ছতূতি.

কথাৱত্থু-অট্ঠকথা নিট্ঠিতা.

নমো তস্স ভগৱতো অৰহতো সম্মাসম্বুদ্ধস্স

অভিধম্মপিটকে