২. ঞাণকথাৱণ্ণনা

৮৬৩-৮৬৫. ইদানি ঞাণকথা নাম হোতি. তত্থ দুৱিধং ঞাণং – লোকিযঞ্চ লোকুত্তৰঞ্চ. লোকিযং সমাপত্তিঞাণম্পি হোতি দানাদিৱসেন পৱত্তং কম্মস্সকতঞাণম্পি; লোকুত্তৰং সচ্চপৰিচ্ছেদকং মগ্গঞাণম্পি ফলঞাণম্পি. ইমং পন ৱিভাগং অকত্ৱা ‘‘সচ্চপৰিচ্ছেদকমেৱ ঞাণং ন ইতৰং, তস্মা নত্থি পুথুজ্জনস্স ঞাণ’’ন্তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি হেতুৱাদানং, তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. পঞ্ঞাতিআদি ঞাণৱেৱচনদস্সনত্থং ৱুত্তং. তেনেতং দীপেতি – যদি তস্স ঞাণং নত্থি, পঞ্ঞাদযোপি নত্থি. অথ পঞ্ঞাদযো অত্থি, ঞাণম্পি অত্থি. কস্মা? পঞ্ঞাদীনং ঞাণতো অনঞ্ঞত্তাতি. পঠমং ঝানন্তিআদি সমাপত্তিঞাণস্স দস্সনত্থং ৱুত্তং. দানং দদেয্যাতিআদি কম্মস্সকতঞাণস্স. দুক্খং পৰিজানাতীতি লোকুত্তৰমগ্গঞাণমেৱ দীপেতি, ন চ লোকুত্তৰমেৱ ঞাণন্তি.

ঞাণকথাৱণ্ণনা.