২. পচ্চনীকানুলোমৱণ্ণনা
১৪. এৱমেতানি তীণি অনুলোমপচ্চনীকপঞ্চকে অনুলোমমত্তৱসেনেৱ তাৱ পটিপাটিযা ভাজেত্ৱা পুন পচ্চনীকানুলোমপঞ্চকে পচ্চনীকমত্তৱসেনেৱ ভাজেতুং পুগ্গলো নুপলব্ভতীতিআদি আৰদ্ধং. তত্থ অনুলোমপঞ্চকস্স পাড়িযং সঙ্খিপিত্ৱা আগতে পচ্চনীকে ৱুত্তনযেনেৱ পচ্চনীকস্স চ পাড়িযং সঙ্খিপিত্ৱা আগতে অনুলোমে ৱুত্তনযেনেৱ অত্থো ৱেদিতব্বো. এত্তাৱতা সুদ্ধিকস্স চেৱ ইমেসঞ্চ তিণ্ণন্তি চতুন্নং সচ্চিকট্ঠানং একেকস্মিং সচ্চিকট্ঠে অনুলোমপচ্চনীকস্স পচ্চনীকানুলোমস্স চাতি দ্ৱিন্নং দ্ৱিন্নং পচ্চনীকানং ৱসেন অযং অট্ঠমুখা নাম ৱাদযুত্তি নিদ্দিট্ঠা হোতীতি ৱেদিতব্বা. যা একেকস্মিং মুখে একেকস্স নিগ্গহস্স ৱসেন অট্ঠকনিগ্গহোতি পাড়িযং লিখিযতি. তত্থেতং ৱুচ্চতি –
‘‘এৱং চতুব্বিধে পঞ্হে, পঞ্চকদ্ৱযভেদতো;
এসা অট্ঠমুখা নাম, ৱাদযুত্তি পকাসিতা.
‘‘অট্ঠেৱ নিগ্গহা তত্থ, চত্তাৰো তেসু ধম্মিকা;
অধম্মিকা চ চত্তাৰো, সব্বত্থ সকৱাদিনো;
জযো পৰাজযো চেৱ, সব্বত্থ পৰৱাদিনো’’তি.
সচ্চিকট্ঠৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.