১. মনুস্সলোককথাৱণ্ণনা
৮০২-৮০৩. ইদানি মনুস্সলোককথা নাম হোতি. তত্থ ‘‘তথাগতো লোকে, জাতো লোকে সংৱড্ঢো, লোকং অভিভুয্য ৱিহৰতি অনুপলিত্তো লোকেনা’’তি (সং. নি. ৩.৯৪) সুত্তং অযোনিসো গহেত্ৱা ‘‘ভগৱা তুসিতভৱনে নিব্বত্তো তত্থেৱ ৱসতি, ন মনুস্সলোকং আগচ্ছতি, নিম্মিতৰূপমত্তকং পনেত্থ দস্সেতী’’তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি এতৰহি ৱেতুল্লকানংযেৱ, তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথ নং পুট্ঠোকাসেন চেৱ সুত্তসাধনেন চ সঞ্ঞাপেতুং ননু অত্থীতিআদিমাহ. লোকে জাতোতি পৰৱাদী তুসিতপুৰং সন্ধায ৱদতি. সত্থাৰা পনেতং মনুস্সলোকঞ্ঞেৱ সন্ধায লোকং ৱুত্তং. লোকং অভিভুয্যাতি পৰৱাদী মনুস্সলোকং অভিভৱিত্ৱাতি দিট্ঠিযা ৱদতি, সত্থা পন আৰম্মণলোকং অভিভৱিত্ৱা ৱিহাসি. অনুপলিত্তো লোকেনাতি পৰৱাদী মনুস্সলোকেন অনুপলিত্ততংৱ সন্ধায ৱদতি, সত্থা পন লোকধম্মেসু কিলেসেহি অনুপলিত্তো ৱিহাসি. তস্মা অসাধকমেতন্তি.
মনুস্সলোককথাৱণ্ণনা.