৪. অধিগয্হমনসিকাৰকথাৱণ্ণনা
৭৪৯-৭৫৩. ইদানি অধিগয্হ মনসিকাৰকথা নাম হোতি. তত্থ দুৱিধো মনসিকাৰো নযতো চ আৰম্মণতো চ. তত্থ একসঙ্খাৰস্সাপি অনিচ্চতায দিট্ঠায সব্বে সঙ্খাৰা অনিচ্চাতি অৱসেসেসু নযতো মনসিকাৰো হোতি. অতীতে পন সঙ্খাৰে মনসিকৰোন্তো ন অনাগতে মনসিকাতুং সক্কোতি. অতীতাদীসু অঞ্ঞতৰং মনসিকৰোতো আৰম্মণতো মনসিকাৰো হোতি. তত্থ পচ্চুপ্পন্নে মনসিকৰোন্তো যেন চিত্তেন তে মনসিকৰোতি, তং পচ্চুপ্পন্নক্খণে মনসিকাতুং ন সক্কোতি. তত্থ যেসং ‘‘সব্বে সঙ্খাৰা অনিচ্চা’’তিআদিৱচনং নিস্সায ‘‘মনসিকৰোন্তো নাম অধিগয্হ অধিগণ্হিত্ৱা সঙ্গণ্হিত্ৱা সব্বে সঙ্খাৰে একতো মনসিকৰোতী’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি পুব্বসেলিযাপৰসেলিযানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স.
অথ নং যস্মা সব্বে একতো মনসিকৰোন্তেন যেন চিত্তেন তে মনসিকৰোতি, তম্পি মনসিকাতব্বং হোতি. তস্মা তংচিত্ততায চোদেতুং তেন চিত্তেনাতি আহ. ইতৰো আৰম্মণং কত্ৱা ন সক্কা জানিতুন্তি সন্ধায পটিক্খিপতি. এৱংলক্খণং চিত্তন্তি ঞাতত্তা পন তম্পি চিত্তং ঞাতমেৱ হোতীতি সন্ধায পটিজানাতি. অথ ৱা তঞ্ঞেৱ তস্স আৰম্মণং ন হোতীতি পটিক্খিপতি. ‘‘সব্বে সঙ্খাৰা অনিচ্চা, যদা পঞ্ঞায পস্সতী’’তিআদীনি নিস্সায উপ্পন্নলদ্ধিৱসেন পটিজানাতি. সেসপঞ্হদ্ৱযেপি এসেৱ নযো. তেন ফস্সেনাতিআদীসু পন তথাৰূপং সুত্তং অপস্সন্তো পটিক্খিপতেৱ. অতীতাদিপঞ্হেসু হেট্ঠা ৱুত্তনযেনেৱ পটিক্খেপপটিঞ্ঞা ৱেদিতব্বা. সেসং যথাপাড়িমেৱ নিয্যাতীতি. সব্বে সঙ্খাৰাতিআদিৱচনং নযতো দস্সনং সন্ধায ৱুত্তং, ন একক্খণে আৰম্মণতো, তস্মা অসাধকন্তি.
অধিগয্হমনসিকাৰকথাৱণ্ণনা.