৬. ইতোদিন্নকথাৱণ্ণনা

৪৮৮-৪৯১. ইদানি ইতো দিন্নকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং ‘‘ইতো দিন্নেন যাপেন্তি, পেতা কালঙ্কতা তহি’’ন্তি (পে. ৱ. ১৯) ৱচনং নিস্সায ‘‘যং ইতো চীৱৰাদি দিন্নং তেনেৱ যাপেন্তী’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি ৰাজগিৰিকসিদ্ধত্থিকানং; তে সন্ধায ইতো দিন্নেনাতি পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. পুন চীৱৰাদিৱসেন অনুযুত্তো পটিক্খিপতি. অঞ্ঞো অঞ্ঞস্স কাৰকোতি অঞ্ঞস্স ৱিপাকদাযকানং কম্মানং অঞ্ঞো কাৰকো, ন অত্তনাৱ অত্তনো কম্মং কৰোতীতি ৱুত্তং হোতি. এৱং পুট্ঠো পন ইতৰো সুত্তৱিৰোধভযেন পটিক্খিপতি. দানং দেন্তন্তি দানং দদমানং দিস্ৱাতি অত্থো. তত্থ যস্মা অত্তনো অনুমোদিতত্তা চ তেসং তত্থ ভোগা উপ্পজ্জন্তি, তস্মাস্স ইমিনা কাৰণেন লদ্ধিং পতিট্ঠপেন্তস্সাপি অপ্পতিট্ঠিতাৱ হোতি. ন হি তে ইতো দিন্নেনেৱ ৱত্থুনা যাপেন্তি. সেসেসুপি সুত্তসাধনেসু এসেৱ নযোতি.

ইতো দিন্নকথাৱণ্ণনা.