২. সম্পযুত্তকথাৱণ্ণনা
৪৭৩-৪৭৪. ইদানি সম্পযুত্তকথা নাম হোতি. তত্থ যস্মা তিলম্হি তেলং ৱিয ন ৱেদনাদযো সঞ্ঞাদীসু অনুপৱিট্ঠা, তস্মা ‘‘নত্থি কেচি ধম্মা কেহিচি ধম্মেহি সম্পযুত্তা, এৱং সন্তে ঞাণসম্পযুত্তন্তিআদি নিৰত্থকং হোতী’’তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি ৰাজগিৰিকসিদ্ধত্থিকানঞ্ঞেৱ; তে সন্ধায অঞ্ঞেনেৱত্থেন সম্পযুত্ততং দস্সেতুং পুচ্ছা সকৱাদিস্স, অত্তনো লদ্ধিৱসেন পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. সেসমিধাপি হেট্ঠা ৱুত্তনযত্তা উত্তানত্থমেৱ. যো পনেস পৰৱাদিনা ‘‘যথা তিলম্হি তেল’’ন্তিআদিকো উপমাপঞ্হো আহটো, সো যস্মা ৱেদনাসঞ্ঞানং ৱিয তিলতেলানং লক্খণতো নানত্তৱৱত্থানং নত্থি. সব্বেসুপি হি তিলঅট্ঠিতচেসু তিলোতি ৱোহাৰমত্তং, তেনেৱ তিলং নিব্বত্তেত্ৱা গহিতে পুৰিমসণ্ঠানেন তিলো নাম ন পঞ্ঞাযতি, তস্মা অনাহটসদিসোৱ হোতীতি.
সম্পযুত্তকথাৱণ্ণনা.