৩. সচ্চকথাৱণ্ণনা
৪৫২-৪৫৪. ইদানি সচ্চকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং ‘‘চত্তাৰিমানি, ভিক্খৱে, তথানি অৱিতথানী’’তি (সং. নি. ৫.১০৯০) সুত্তং নিস্সায ‘‘চত্তাৰি সচ্চানি নিচ্চানি অসঙ্খতানী’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি পুব্বসেলিযানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অযঞ্হিস্স অধিপ্পাযো – দুক্খসমুদযমগ্গেসু ৱত্থুসচ্চং সঙ্খতং, লক্খণসচ্চং অসঙ্খতং. নিৰোধে ৱত্থুসচ্চং নাম নত্থি অসঙ্খতমেৱ তন্তি. তস্মা আমন্তাতি আহ. তং পনস্স লদ্ধিমত্তমেৱ. সো হি দুক্খং ৱত্থুসচ্চং ইচ্ছতি, তথা সমুদযং মগ্গঞ্চ. যানি পন নেসং বাধনপভৱনিয্যানিকলক্খণানি, তানি লক্খণসচ্চং নামাতি, ন চ বাধনলক্খণাদীহি অঞ্ঞানি দুক্খাদীনি নাম অত্থীতি. তাণানীতিআদীসু অধিপ্পাযো ৱুত্তনযেনেৱ ৱেদিতব্বো.
দুক্খসচ্চন্তি পঞ্হে লদ্ধিৱসেন লক্খণং সন্ধায পটিজানাতি. দুক্খন্তি পঞ্হে ৱত্থুং সন্ধায পটিক্খিপতি. ইতো পৰং সুদ্ধিকপঞ্হা চ সংসন্দনপঞ্হা চ সব্বে পাড়িঅনুসাৰেনেৱ ৱেদিতব্বা. অৱসানে লদ্ধিপতিট্ঠাপনত্থং আহটসুত্তং অত্থস্স মিচ্ছা গহিতত্তা অনাহটসদিসমেৱাতি.
সচ্চকথাৱণ্ণনা.