১. নিযামকথাৱণ্ণনা

৪৪৫-৪৪৭. ইদানি নিযামকথা নাম হোতি. তত্থ নিযামোতি ‘‘ভব্বো নিযামং ওক্কমিতুং কুসলেসু ধম্মেসু সম্মত্ত’’ন্তি (পু. প. ১৩) ৱচনতো অৰিযমগ্গো ৱুচ্চতি. যস্মা পন তস্মিং উপ্পজ্জিত্ৱা নিৰুদ্ধেপি পুগ্গলো অনিযতো নাম ন হোতি, তস্মা ‘‘সো নিযামো নিচ্চট্ঠেন অসঙ্খতো’’তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি অন্ধকানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. ততো ‘‘যদি সো অসঙ্খতো, এৱৰূপেন তেন ভৱিতব্ব’’ন্তি দীপেন্তো নিব্বানন্তিআদিমাহ. সংসন্দনপুচ্ছা উত্তানত্থাযেৱ.

অত্থি কেচীতিআদি নিযামস্স সঙ্খতভাৱদীপনত্থং ৱুত্তং. মগ্গো অসঙ্খতোতিপঞ্হে তস্স উপ্পাদনিৰোধভাৱতো পটিক্খিপতীতি. নিযামো সঙ্খতোতিপঞ্হে নিৰুদ্ধেপি মগ্গে নিযামস্স অত্থিতং সন্ধায পটিক্খিপতি. সোতাপত্তিনিযামোতিআদিপঞ্হেসুপি অনুলোমতো চ পটিলোমতো চ ইমিনাৱ নযেন অত্থো ৱেদিতব্বো. পঞ্চ অসঙ্খতানীতি পুট্ঠো পঞ্চন্নং অসঙ্খতানং আগতট্ঠানং অপস্সন্তো পটিক্খিপতি. দুতিযং পুট্ঠো চতুন্নং সম্মত্তনিযামানং নিযামৱচনতো নিব্বানস্স চ অসঙ্খতভাৱতো পটিজানাতি. মিচ্ছত্তনিযামপঞ্হো নিযামৱচনমত্তেন অসঙ্খততায অযুত্তভাৱদীপনত্থং ৱুত্তোতি.

নিযামকথাৱণ্ণনা.