৮. অনাগতঞাণকথাৱণ্ণনা

৪৩৯-৪৪০. ইদানি অনাগতঞাণকথা নাম হোতি. তত্থ অনাগতং নাম অন্তৰম্পি অত্থি, অনন্তৰম্পি. তেসু অনন্তৰে একন্তেনেৱ ঞাণং নত্থি. যথা চ অনন্তৰে, তথা একৱীথিএকজৱনপৰিযাপন্নেপি. তত্থ যে সব্বস্মিম্পি অনাগতে ঞাণং ইচ্ছন্তি, সেয্যথাপি অন্ধকা; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথ নং ‘‘যং তে অনাগতে ঞাণং, কিং তেন অনন্তৰং অনাগতং মূলাদিৱসেন জানাতী’’তি চোদেতুং অনাগতং মূলতোতিআদিমাহ. তত্থ মূলতোতিআদীনি সব্বানি কাৰণৱেৱচনানেৱ. কাৰণঞ্হি যং অত্তনো ফলং কৰোতি, তং তত্থ মূলযতি পতিট্ঠাতীতি মূলং. ততো চ তং হিনোতি পৱত্তযতীতি হেতু. তদেৱ তং নিদেতি ‘‘হন্দ নং গণ্হথা’’তি. নিয্যাতেতি ৱিযাতি নিদানং. ততো তং সম্ভৱতীতি সম্ভৱো. পভৱতীতি পভৱো. তত্থ চ তং সমুট্ঠাতি, তং ৱা নং সমুট্ঠাপেতীতি সমুট্ঠানং. তদেৱ নং আহৰতীতি আহাৰো. তঞ্চস্স অপৰিচ্চজিতব্বট্ঠেন আৰম্মণং. তদেৱ চেতং পটিচ্চ এতীতি পচ্চযো. ততো নং সমুদেতীতি সমুদযোতি ৱুচ্চতি. যস্মা পন অনন্তৰং চিত্তং এতেহাকাৰেহি ন সক্কা জানিতুং, তস্মা ন হেৱন্তি পটিক্খিপতি. অনাগতং হেতুপচ্চযতন্তি যা অনন্তৰানাগতে চিত্তে হেতুপচ্চযতা, তং জানাতি. যে তত্থ ধম্মা হেতুপচ্চযা হোন্তি, তে জানাতীতি অত্থো. সেসপদেসুপি এসেৱ নযো. গোত্ৰভুনোতিআদি যস্মিং অনাগতে ঞাণং ন উপ্পজ্জতি, তং সৰূপতো দস্সেতুং ৱুত্তং. পাটলিপুত্তস্সাতি সুত্তং যস্মিং অনাগতে ঞাণং উপ্পজ্জতি, তং দস্সেতুং আহটং. যস্মা পনেতং ন সব্বস্মিং অনাগতে ঞাণস্স সাধকং; তস্মা অনাহটমেৱাতি.

অনাগতঞাণকথাৱণ্ণনা.